430 Over de VERSTIKKINGE 



melyk de Longepyp geen water heeft 

 opgenomen , en de Borftfpieren en Mid- 

 delrif niet ongevoelig zyn. Wat daar ook 

 van zyn mag, ten minden kanmen vrye- 

 lyk befluiren , dat het bloed van ver- 

 ftikten, reeds zo verdikt voor 't hart 

 ftaat , dat zo de Long door eene fterke 

 opblazing te veel uitzetten kon , en zich 

 't hart daarop beweegen ,de Longvaatjes 

 door te veel verdikt bloed te fterk uit- 

 gerekt zynde , uitfpattingen van buiten- 

 vatig bloed ontftaan konden, die de Long- 

 vaten nog meer perfendCjgrooter oorzaak 

 geeven zouden tot eene verdikking: 

 gelyk men iets diergelyks vind in zwaa- 

 re Long-ontftekingen ( / ). Ja zelfs dat 

 het geronne bloed terkeeleuitfchiet(Q. 

 Bovendien ftaat de bloedloop in de 

 buik-ingewanden genoegfaam ftil ; en in- 

 gevalle het aderlyk bloed dat van de 



Milt 



(Q Zie Halleri Patbolog. ohf. XIV. Boneti 5"^- 

 pulcr. Anat. Cap. de pleuritide &c. 



(k) Zo vind men verhaalc van Kü^'DMANN ASt^ 

 Phyf. M. N. C, vol. vu. obf. 1 24 , dat iemant dron- 

 ken verdronken en voor dood na huis gebragt en 

 in een warm bad gezet zynde, bekomen is, doch 

 in de flaap van de daarop volgende nagt gedurig ge- 

 ftoort wierd door een hoeft, waarby geronne bloed 

 uit de keel fchoot, en dat hy nog 's morgens ten ƒ 

 uure flikte en ftierf. 



