KONGL. SV. VET. AKADEMIENS HANDLINGAR. BAND. 24. N:0 8. 9 



(WiTTM.) sepalis mucronatis sine dubio gaudent, ut plurimge Regelice, Quesnelia rufa 

 Gaudich. et aliae. 



Hae quoque notae: »Samenknospen centralwinkelständig — Sa. oben im Fach», nec 

 non illas: »Samenknospen mit öder ohne Anhang» haud semper ad genera discernenda satis 

 apta videntur propter formas medias, qute existunt, et variationem, quse inter species valde 

 affines hac in ratione invenitur. 



Denique hajc nota communis: »Kelchblätter gei^ade» fallax est, quod ad Lamprococcum 

 (sensu WiTTM.), Hohenbergiam, Macwchordium, Canistrum et imprimis Pironneauam platy- 

 nemam Gaudich. pertinet, quse omnes species sepala plus minus inasquilateralia prtebent, 

 quo in casu calyx re vera paulum contortus est. 



Hisc omnia demonstrant, quam difficile sit, notas illas invenire, quae ad subgenera 

 Aechmece sejungenda vim habeant. Quibus rebus etiam intelligitur, genera nimium arcte 

 circumscribere nefas esse, donec satis constet utrum nota qusedam in Bromeliaceis certa et 

 perfecta an inconstans sit. 



Canistrum. Hoc tamen genus, quod apud Bent. et HooK., post illos apud Baker 

 Aechmece subjectum, equidem cum cl. Wittmack genus proprium conservatum velim. Cui 

 rationi primum addit fidem inflorescentia. In Canistro roseo E. MoRR., speciem unam, 

 quam inspicere et delineare ipse potui (vide tab. nostram VIII, fig. 9 — 14), inflorescentia 

 simplex est, capitulum vel spica abbreviata; florura sua quisque bracteola Eequilonga prseditus 

 est. Capitulum insuper foliis involucralibus circumdatum est, quse ab hac parte ampliora 

 et magis perspicua sunt quam folia scapi inferiora, ab illa parte bi-acteolis florum dissi- 

 millima sunt. Qua re inflorescentia calathidium verum fit. 



Aliam quoque notam notabilem, quam E. Morren primus edidit (Belg. Hört., 1873, 

 p. 257) et Wittmack afiirmavit, filamenta 3 petalis opposita alte adnata, in Canistro roseo 

 invenio. Filamentum ad mediam petali partem re vera ei adnatum est. Huic notfe magnam 

 vim attribuo. Sed observandum est, plurimas esse Bromelieas, quarum filamenta specie 

 tantum adnata, re vera libera sunt. Aliquot generis Aec/wiecs species petala hujusmodi 

 habent: unguis petali cristis duabus vel liiieis callosis parallelis supra squamulas instructa 

 est, quibus cristis filamentum haud gegre deprehenditur petalo velut agglutinatum (vide 

 tab. nostram VII, fig. 8, Chevalieram armatam m.). Ha3c structura quum in aliis, tum in 

 Aechmea fasciata insignis est. Sed in Canistro roseo (tab. VIII, fig. 14) filamentum etiam 

 microscopo inspectum petalo vere adnatum cernitur. Quam eandem notam praebent Can. 

 aurantiacum et eburneum secundum icones auctoris cl. E. Morrenii (Belg. Hört., 1873, t. 

 15; 1879, t. 13, 14).' 



Macrochordium. Alias quoque divei"sitates turbas maxim» Aechmearum insunt, quas 

 haud scio an satis graves sint, ut genera propria efiiciant. In Ae. (Macrochordio) hrome- 

 licefolia (Rudge) seminibus appendix longa flagelliformis est (v. tab. nostr. VIII, fig. 21); 

 ovula autem ejusdem speciei Wittmack exappendiculata v. breviter appendiculata vocat 

 (Engl. et Prantl, II: 4, pag. 42). Atqui idem auctor Echinostachyn suum {E. Pinelianam 

 Brongn., 1854 — 58?, syn. Macrochordium Pinelianum Lemaire) disertis verbis dicit ovula 

 longe appendiculata habere. Eadem nota tertiae speciei est: Aechmece Hy strid E. Morr. 



' De Canistro purpureo E. Morr. vide infra sub nostro Nidulario procero (tab. I); de Can. viridi E. 

 Morr. vide infra sub genere nostro Wittrochia (tab. II). 



K. Sv. Vet. Akad. Handl. Baud. 24. N;o 8. 2 



