10 CA. M. LINDMAN, BROMELIACE^ HERBARIt REGNELLIANt. 



Harum 3 specierum alia quoque nota communis est: structura unguis petali! Basis 

 petali brevis et crassa squamulas 2 iimbriatas non ad imam partem sed alte affixas prsebet 

 (in Ae. {Macroch.) bromeliwfolia squamulse fere sub ipsa antbera affixse sunt). Itaque 

 cristje duse petali, quas supra commemoravi, hoc in flore infra squamulas, non supra eas, 

 apparent. 



Adde quod hcec 3 plantag spicam crassam densissimam rhachi valde albo-tomentosa, 

 petalis minutis mox nigrescentibus habent! 



Cum hsec 3 species, Ae. Pineliana, Hystrix, hromelicefolia, notis tanti momenti inter 

 se consentiant, levissimum est, quod illse sepalis mucronatis ab hac {Äe. bromelicefolia) 

 discrepant, nec dubito, quin merito in unum genus, Macrochordium de Vriese 1853, (cum 

 aliis speciebus?) conjungenda^ sint. * Benth. et Hook. Macrochordium Pothuavce adscribunt; 

 Baker, qui Echinostachyn quoque Pothuavce refert, Macrochordium nuUa alia nota a 

 Pothuava distinguit nisi hac una: »bracts and sepals not mucronate». 



Tum Aechmea, Canistrum et Macrochordium hunc in modum disponenda sunt: 



A. Inflorescentia calathidium. Filamenta 3 petalis alte adnata Canistram. 



B. Inflorescentia spica v. panicula. Filamenta 6 oninia libera, vel .3 petalis opposita saepis- 

 sime inter duas petali cristas alte deprehensa. 



1. Petala basi 2-squamulata. Semina exappendiculata Aechmea (s. lat.). 



2. Petala ad niediara partera 2-squaraulata. Seraina longe uppendiculata Macrochordium. 



Streptocalyx. 



Hoc genus a Beer primo (Brom., 1857, pag. 141) constitutum est; speciei nomen 

 S. Poeppigii Beer et notae generici^, ceteris omissis, haj fuere: »Kelchzipfel weit geschlitzt, 

 unter sich verwachsen» (inter se connata). Nihilo minus genus a Benth. et Hook'., tum 

 a Baker inter illa genera positum est, quge »sepala supra ovarium libera» habent (»sepals 

 free down to the ovary»). Speciminibus, quas in Herb. Kew. vidi, sepala re vera basi in 

 tubum connata erant. Cum sepala brevia et latiora sint, tubus calycis longior evadit (ad 

 Va totius calycis longitudinis sequans); ad apicem tubi segmenta calycis dextrorsum subito 

 valde dilatantur, quo contortus ille calyx efficitur, qui nomine generico indicatur. Tamen 

 in plurimis Aechmeis et aliis sepala baud minus insequilateralia occurrunt. In siccis prag- 

 cipue speciminibus contortio illa insignis apparet. 



De hoc genere dicit cl. E. Mohren (Adnotationes relictae Horto Kew. traditse): »Le 

 genre me parait bon. Il se distingue de Aechmea par: 



' Ch. Lemaire, L'I11. hört., 9 (1862), Miso. 61, auctor mihi est, nomen Macrochordium de Vriese 

 (1853) vetustius esse quam Echinostachyn {^Piaelianam Bkongn., anno? 1854 — 1858?). Ibidem putantur haec 

 duo genera propter similitudinem habitus in unum esse conjungenda. Descriptio floris, quam Lemaire, de Vriese 

 auctorem secutus, refert, raanca est. 



