KONGL. SV. VET. AKADEMIENS HANDLINGAR. BAND. 24. N:0 8. 13 



pellavi, quia in formas perfectiores (coroUa gamopetala!) transducere mihi videtur; filamenta 

 6 omnia libera humiliorem formam indicant. ^ Quod ad formam bractearum pertinet, iam 

 species novte Wawreante (ex anno 1880) ostenderunt, »bracteas plicatas» communem omnium 

 notam non esse; id quod erat exspectandum. Quod Wawra de magnitudine et finibus 

 generis Quesnelice existimavit, Quesnelinm etiam species »inflorescentia non strobiliformi» 

 (ut quasdam Billhergias) continere posse, verisimillimum ita videtur. Sicut Aechmea genera 

 cornpluria inflorescentiis et bracteis varii modi sibi subjuncta habet, ita genus tam proprin- 

 quum Quesnelia seriem Aechmea? similem involvere possit! Etiam Billbergia subgenera 

 nonnulla habet, in quibus varia invenitur inflorescentite structura. 



Sa3pe tamen difficile erit, quibus inter se terminis disiuncta3 sint Aechmea (s. lat.) 

 et Quesnelia, definire. Nam qusedam Aechmece species gaudent staminibus 3 ima basi vel 

 paulo supra petalis affixis. Sine dubio formas medias occurrunt. Hoc loco tamen aliquot 

 species offerre in animo est, adhuc Aechmea vocatfe, quas tria iilamenta usque ad medium 

 aut etiam supra petalis adnata habent. Inter quas est Aechmea {Platycechmea) distichantha 

 (vide tab. nostr. IV, fig. 7 — 10). Nee dubito, quin etiam in Ae. brasiliensi, Glaziovii, 

 myriophylla, jucunda (vide Baker, Hbk, pag. 54) hoc cadat, quae maxime propinqute sunt 

 species. Si structuram floris aspicimus, varas Que.^ne^ias agnoscemus. Certe Aechmea, genus 

 maximum et multiforme, Quesneliae species complures, quarum fabricam floris nondura 

 cognovimus ob vitiosas descriptiones et delineationes, ut concedat cogetur. lam nunc inter 

 species, Aechmeas adhuc appellatas, quarum filamenta 3 petalis opposita alte adnata sunt, 

 imprimis Aechnieam spectahilem (specimina • ex Horto van Houtt., Gent, 1890) commfe- 

 morare possum. 



Ergo Quesnelia, sicut Aechmea (s. lat.) et Billbergia, subgenera diversa includit, et 

 hoc modo eam ad interim divisam velim: 



1. Inflorescentia spica (strobilifonnis vel interdum läxa) Subg. Enqnesnelia m. 



2. Inflorescentia panicula, spiculis distichis applanatis (syn. Platycechmea p. p.) Platyquesnelia ra. 



3. Inflorescentia panicula läxa, floribus ramulorum quaquaversis (vide infra tab. IV, 



fig. 1 — 6) Lysiquesnelia m. 



Portea, Ortgiesia. 



Gum tres species vivas horum generum ipse viderim: Porteam kermesinam Brongn. 

 (Hört. bot. Amstelodam.), Ortgiesiam Legrelleanam Baker (Hört. Kew.) et O. tilland- 

 sioidem (Hört. bot. Leod.), fidem addere possum iis verbis, quse dicunt Benth. et Hooker 

 (Gen. pl. III, p. 662): »Ortgiesia, Regel, Gfl. 1867, 193, t. 547, species a nobis non visa, ^ 

 ex charactere dato a Portea non differre videtur nisi inflorescentia (juniore) abbreviata 

 inter folia sessili». Fieri non potest, ut tres quas dixi species genere segregentur. Quarum 



' Quesnelia van Houttei E. Morr. (Belg. Hört., 1881, p. 350, t. 18) propter filamenta maxima ex parte 

 libera fortasse ad Aechmeam (Pothuavam!) referenda est! 



■^ Ortgiesia tillandsioides Regel! 



