16 c. A. M. LINDMAN, BROMELIACE^ HKRBARII RKGNELLIANI. 



NIDULARIUM Lem. 



N. prOCerum nov. nom. 

 Tab. I, fig. 1—7. 



Syn.: Canistrum purpureum E. Mörk. in Belg. Hört., 1883, pag. 195, nomen. 

 » Aechmea purpurea Baker, Hbk, pag. 69. 



Nidularium herba maxima; folia numerosa, stricta, erecto-patentia, firma, e basi lanceolata 

 linearia, in apicem sensim attenuata; scapus elatior, foliis subventricosis longissimis circumdatus; 

 spiculce singulee ad 6 — lO-florse; flores 7 cm longi; calyx ad V4 longitudinis gamosepalus, tubo 6 

 mm, segmentis lanceolatis acnminatis 20 mm longis; corolla 4,3 cm longa, calycem demnm bis su- 

 perans, laciniis 2 cm longis omnino conniventibus ; filamenta 6 ad superiorem tertiam coroUse par- 

 tem inserta; anthercB inclusEe, 8 mm longse; ovarium oblongum, gracile, placenta totam fere longi- 

 tudinem loculorum implente, ovulis permultis; fruetus 1,5 cm longus; semina curvato-clavata inap- 

 pendiculata. 



Descr.: Folia rosulee numero 30 — 40; basis circa 20 cm longa, 8 cm lata, in lami- 

 nam sensim attenuata; lamina ad 0,9 m longa, 4 — 5 cm lata, minutissime dentata. Ex 

 axillis foliorum basalium innovationes evadunt cylindraceaä, intei-nodiis abbreviatis. Folia 

 superiora in scapum adscendunt, quem basibus longissimis involvunt. Scapus ut inter Ni- 

 dularia elatior, foliis dimidio tantum brevior, ad 0,35 m altus. Folia involucrantia pur- 

 purea, basi late ovata-triangulari, lamina lanceolata-triangulari, in apicem sensim attenuata, 

 minutissime dentata. Injlorescentia omnino Nidularii, inflorescentia? partes (tab. I, fig. 2) 

 spicae distichaä in axillis foliorum centralium reductorum. Bractece tenues, canaliculatEe, 

 acutiusculee, 2,5 — 3 cm longae. Flores typice Nidularii s. str. (tab. I, fig. 3, 4) et a Ca- 

 nistro vel Aechmea diversissimi. 



Inter species Nidularii Lem. s. str. ha3c planta proxime accedit åd N. Ferdinando- 

 Cohurgi Wawra, Antoineanum Wawra, neglectum (Baker) et Scheremetiewii Regel (v. 

 Baker, Hbk, pag. 6), sed ab omnibus habitu robusto, scapo procero, foliis multo majoribus 

 minute dentatis, et floris proportionibus distinguitur. In N. Scheremetieivii, quod magnitu- 

 dine proxime ad nostram plantam accedit, folia grosse serrata sunt et corolla minor longius 

 exserta. Flos ipse nostrse plantge N. purpurea (vide infra pag. 17) simillimus est, sed 

 multo major et gracilior et segmenta coroUse duplo longiora. 



Nomen Morrenii, Canistrum purpureum^ omnino delendum est, cum jam alia species 

 Nidularii a cl. Beer (Brom. 1857) N. p)urpureum appellata sit. 



Hab. in Brasilia: »Prov. Säo Paulo, Santos, in ripa umbrosa humida amnis Butiiroca ad terram l^^^j^lby. 

 Hj. Mosén .3706. 



