KONGL. av. VET. akam:miens handlingau. band. 24. n:o 8. 21 



maxirai ad 4 iinn longi, 3 — 7 mm distantes, superiores minores. Folia inflorescentiam 

 longe excedentia. Inflorescentia primo gradu dense racemosa; deinde in singulis foliorum 

 floralium v. bi*actearum axillis spicae singulaj trigonte, bracteis et hracteolis flores superan- 

 tibus, omnibusr integeri-imis, plus minus canaliculatis moUiter cuspidatis basi amplectentibus 

 (tab. II, fig. 15). Flores podio brevi inter bracteolam et ovarium praäditi. Segmenta ca- 

 lycis anguste lanceolata, canaliculata, acutissima sed nequaquam rigida vel pungentia, dex- 

 trorsum dilatata, in extera parte paulum tomentosa (fig. 19). Tubus coroUaB a tubo ca- 

 Ij^cis plane distinctus, utroque margini fovea3 nectariferaj insidente (tab. II, fig. 17). Sta- 

 mina circa '/^ corolla3 longitudinis sequantia; Jilamenta 3 petalis alterna paulo inferius 

 quam 3 opposita inserta; anthercB dorsifixge, basi rotundatte, apice acuminatse. Postflorntio 

 ut apud Regeliam. 



HiGc planta habitu aliquantum ad Nidularium et Regeliam accedit. Inflorescentia 

 tamen neutrius generis est; neque enim simpliciter racemosa ut in Regelia, neque in partes 

 diversas divisa ut in Nidulario, sed vere una, partibus inflorescentia3 non in axillis fo- 

 liorum centralium coloratorum, sed in axillis bractearum dispositis. Ab utroque genere 

 denique coroUa gamopetala intus basi 6-squamulata distinguitur, qua nota a Cryptantho 

 quoque differt. 



Ad hoc idem genus sine dubio pertinet Nidularium leucophceiim E. Morr. (Baker, 

 Hbk, pag. 7 sub nomine Karatas leucophEea) secundura figuram a Morrenio delineatam, 

 quam in Herb. Kew. vidi, corollfe tubo intus inter filamenta squamulato; stigmata ejus 

 capitato-contorta videntur. 



Huc fortasse etiam referri debet Canistrum viride E. Morr. (Belg. Hört., 1874, pag. 

 376, tab. 16; Baker, Hbk, pag. 69), id quod inquirendum est. Quam speciem in statu 

 vivo non vidi, tabulam vero et descriptionem Morrenii hoc modo videtur interpretari posse. 

 — Valde accedit habitu peculiari (ex specim. Hört. Kew.) etiam Nidularium? (Karatas?) 

 albo-roseum Griseb. (Baker, Hbk, pag. 4). 



Hab. in Brasilia: »Prov. S. Paulo, S. Vincente inter saxa promontorii dicti Ponta de Taipu 18^''/^75» 

 (Hj. Mosisn); »Environs de Rio de Janeiro» (Glaziod). 

 Hj. Mosén 3704. 

 (Glaziou 13251, Herb. Kew., specimina foliis superne purpureo-violaceis, apicem versus inferne purpureis). 



REGELIA (Lem.). 

 R. Acaiithocrater (E. Morr.). 



Syn.: Nidularium Acanthocrater E. Mörk., Belg. Hört., 1884, pag. 140 (Catal. L. Jacob- 

 Makoy, n:o 121, 1883, p. 3). 



Has mensuras ex speciminibus brasiliensibus afferre liceat: 



Folia maxima O, .5 m longa, 8 cm lata, basi 15 cm lata; innovationes primo cylin- 

 draceaj, 2 — 3 cm crassa3, foliis integris latissiniis vestitae; scapus 4 — 5 cm altus, 1,5 cm 

 crassus; foliola scapi minuta, brevissima latissima förmå depresso-triangularia; pedicelli 



