22 c. A. M. LINDMAN, BROMELIACE^, HERBAKU REGNELLIANl. 



2 — 2,5 cm, fiores 4,^ cm longi; sepala libera 22 — 25 cm longa; corollce tubus brevis, 4 

 mm longus (lacinias autem altius inarginibus tenuissimis iu formam tubi conglutinatae) ; 

 ovarium obovatum 12 — 13 mm longum. 



Hab. iu Brasilia: »Prov. S. Paulo, Santos, Sororocaba ad arbores silvte humidse 18'^/275». 

 Hj. Mosén 3243. 



B ROM ELI A L. p. p. 

 B. Pinguin L. 



Tab. VIII, fig. 1 — 8. 



Vide Baker, Hbk, pag. 25! 



Descr.: Folia ad 2 m longa, superiora inflorescentiam longe superantia. Fiores sub- 

 sessiles in paniculam laxam denique valde elongatam dispositi, vai'i« magnitudinis 5 — 7 

 cm longi (tab. VIII, fig. 1). Bracteolce membranacea; lanceolatte 15 — 25 mm longa3. Se- 

 pala oblongo-linearia apice rotundata 15 mm longa (fig. 4). Corolln calyce subduplo lon- 

 gior, cylindracea; tubvs corollse, cui filamentorum basis monadelpha adnata est (fig. 6), 6 

 mm longus (fig. 2, 5); lacinice corolla3 puvpureo-violacea^, apice tantum i'eflex8e, — 22 — 

 mm longte. Ovarium floccosum oblongo-cylindraceum, 25 mm longum, apice non in foveam 

 nectariferam excavatum. Bacca anguste ovata, paulum obliqua, basi subrotundata, lutea 

 papilloso-granulata, 5 — 6 cm longa (fig. 7). Semina applanata lenticularia 6 mm longa 

 (fig. 8). Panicula post anthesin ad 75 cm longa, 12 cm lata, pedunculo 3 cm crasso. 



Bromeliaa in hortibus rarius florent. Icones hujus generis, quaj exstant, plantas adeo 

 variare demonstrant, ut fortasse plurimse species in unam conjungendaj sint. Ideo speci- 

 mina Herbarii Regn. descriptione longiore digna habui. Solam enim iconem, quae partes 

 florales optime praäbeat, sub nomine B. antiacantha Bertol. apud Antoine, Phj^to-Icon., 

 tab. 20, invenio. Quam figuram, quamvis sit pulchra, tamen credo erroribus quibusdam 

 laborare; stamina dubiae rationis videntur et flos ipse sub diversis formis, quod ad longi- 

 tudinem coroUge pertinet, depictus est. Nec satis intelligo, qua ratione cl. Antoine rami- 

 ficationem secundariam inflorescentiai »cymosam» dicat. Mea quidem sententia et in B. 

 antiacantha secundum iconem ipsius et in nostra B. Pinguin axis primarius spicas läxas 

 floribus subsessilibus nec cymas (»Wickeltrauben», Antoine) fert; qua re panicula vera 

 efficitur. 



A Bromelia antiacantha (syn. B. fastuosa Lindl.) specimina nostra pr^Bcipue frnctu 

 distinguuntur, qui sicut in B. Pinguin typice ovafus est, in B. antiacantha autem cylin- 

 draceo-oblongus et apice et basi abrupte rotundatus. ^ Deinde corolla eorum ut in B. Pinguin 

 breviter tantum exserta est. Ceterum species est B. antiacanthce simillima et recte cl. 



1 Bromeliw fastuosce Lindl. in Herbar. Mus. Brit. Londin. pictura adjecta est. quam fecit G. A. Ramage, 

 Pernambuco 1887. In qua fruetus prasinus fuscis maculis respersus, (3 — )4 cm longus, et apice et basi trun- 

 catus redditur. 



