30 c. A. M. LINDMAN, BROMELIACE^ HERBAKII HKGNELLIANI. 



Ae. gracilis n. spec. 



Tab. VI, fig. 10—16. 



Aechmea (Hohenbergia) herba majore gracili, panicula bipinnata ovata deiisa pauciflora; folia 

 rosulse numero circa 10 — 15, teniiiora, paniiii patentia 0,5 — 0,7 m longa, 3 — 4 cm lata, lamina an- 

 giTste lineari, margine obscure denticulato vel fere integro apice rotundato mucronato; scapus cum 

 panicula ad 0,4 — 0,5 m altus gracilis foliis paucis laiiceolato-linearibus cuspidatis 3 cm longis ve- 

 stitus; panicula late ovata 5 — 6 cm longa; rami inferiores 2 — 3-flori; bracteolce parvse purpureae 10 

 — 15 mm longai, e basi ovata longe aristatis; flores 25 mm longi, graciles; ovarium cum calyce 15 

 mm 1.; sepala basi in tubum 3 mm longum connata, segmentis oblique ovatis mucrone 5 mm longo 

 aristatis; petala lingulata 14 mm longa, squamulis longe fimbriatis; ovarium oblongum obsolete tri- 

 sulcatum glabrum. 



Descr.: Habitu forsan ad Åe. candidam E. Morr. accedit. Caulis crassus ctespites 

 foliorum paulum distantes ferens. Panicula folia suba>.quans. Calyx usque ad medium gamose- 

 palus supra foveam nectariferam (tab. VI, fig. 15). Petalorwn structura eadem est ac Ae. 

 caudatce m., sed forma aiigustior (fig. 1 4) et squamul* diversas. JniAeröP petala subajquant. 

 Stigmata capitato-contorta. " Ovida ad mediam loculi partem glomerata sunt (fig. 1 6). 



Hffic species inter easdem Hokenbergiat< ac Ae. caudata m. locanda est. Ab Ae. can- 

 dida foliis duplo longioribus subtus non albo-lepidotis differt. A ceteris Hohenhergiis (v. 

 Baker, Hbk, num. 27 — 36) facillime, ut credo, distinguitur. 



Hiib. in Briisilia; »Pi'ov. S. Paulo, Santos, Sororocalia, in adscensu montis Morro do Curupira ad arbores, 

 alt. 6—700 ra IS^/sTö». 

 Hj. Mosén 3707. 



Subgenus PotlluaVJl (Gaudich.) 

 Cfr Bakeh, Handbook, pag. 33, 59! 



, Ae. nudicaulis (L.) Griseb. 



Tab. V, fig. 12—14. 



Specimina nostra parvijiora sunt: flores 14 mm longi, ovarium cum calyce 10 u)m 1., 

 segmenta calycis 6 mm 1., petala 10 mm 1. (tab. V, fig. 12 — 14). Ae. nudicaulis enim 

 valde variabilis occurrit, qua de re infra sub Ae. sidcata m. plura dicam. 



Hac de specie animadverto, ovula ad mediam loculorum partem glomerata esse (tab. 

 V, fig. 12), nec secundum totam loculorum longitudinem, quam notam cl. Wittmack huic 

 speciei inter »Thyrsaschmeis» attribuit (Engl. & Prantl., pars II: 4, pag. 48). 



Hab. in Brasilia: »Rio de Janeiro 1841; Prov, S. Paulo, Santos, in ripa aranis Buturoca ad arbores, 

 18>«/,,74, 18i%75». 

 Regnell 212. 

 Hj. Mosén 2978 (»Caraguatä iiicolarum»). 



