KONGL. SV. VET. AKADEMIENS HANDLINGAR. BAND. 24. N:0 8. ,35 



Hab. in Brasilia: »Prov. Minas Geraes, Caldas in arboribus 18 l^^b^ (G. A. Lindberg), 18^/969; Prov. 

 S. Paulo, Campinas ad arbores silvarum I8V775». 

 Regnell 564, I: 438V2. 

 Hj. Mosén 3930. 



B. caespitosa n. spet. 



Tab. VIII, fig. 41—46. 



Billbergia s^iica läxa subnutante, foliis angustissimis, BillbergicB nutanti (H. Wendl.) maxime 

 affiBis; cmspites aggregati, non urceolati; folia Ccespitum graminea, superne glabra nitida, subtus 

 basim versus leviter furfuracea, ad 0,8 m longa, 10 — 12 mm lata, apice longo sensim attenxiato, 

 margine satis sparse denticulato; folia scapi rosea sparse furfuracea, anguste lanceolata 10 — 15 cm 

 longa; scapus cuni inflorescentia circa 40 cm altus; spica 5 — 12-flora; sepala 15—20 mm longa, 

 5 — 6 mm lata, obtusa, prasina apice cserulea; petala anguste lingulata 50 — 55 mm longa, ad 5 mm 

 lata, obtusa, prasina apice distincte cserulea; antherce petalis sequilongaä flava?; ovarium oblongo- 

 cylindraceum distincte sulcatum circa 14 mm longum; fruetus ellipsoideus, leviter sulcatus, 18 mm 

 longus, cum calyce persistente 40 mm longus; semina gracilia, curvato-clavata, castaneo-rufa, circa 

 2 mm longa. 



Descr.: Folia basibus angustis nec satis longis urceolum vel amphovam non eftbr- 

 mant nisi pauca centralia quas pedunculum circumdant (tab. VIII, fig. 41); quamobrem 

 folia in ciespites laxos approximatos disposita habitum gramineum plantae efficiunt. Inno- 

 vationes quoque foliis parvis strictis angustissimis prseditas approximat^ oriuntur, id quod 

 etiam in Billbergia nutante H. Wendl. occurrit. Ccrsjntes cuncti rhizomati (cauli) crasso 

 10 cm longo insidunt. Folia quoque scapi vel spathge valde angustatas sunt. 



Hane plantam non sine quadam dubitatione pro distincta specie habeo, nam plurimaä 

 BillbergicB satis varia; sunt. Specimina a cl. Mosen coUecta cum Billbergia Bakeri (v. 

 supra!) reposita erant, sed ab hac haud aegre illa discernere potui (tab. VIII). Sed dubi- 

 tandum est, num hage species a Billbergia nutante sejungi possit. Mensura? tamen quaedam, 

 quas supra edidi, me compellunt, ut hane speciem pro distincta habeam. Ad quod accedit, 

 quod specimina brasiliensia Billbergicp, nutantis quai in optimo Herbario Kewensi vidi, 

 alienum habitum ostendunt; quamobrem descriptiones copiosas, quai exstant, ex diversis 

 formis fortasse factas esse credo. Ha3 notse in nostra specie imprimis observanda^ sunt (cfr 

 Billbergiam nutantem: E. Morben in Belg. Hört. 1876, pag. 220; Baker, Hbk, pag. 75!): 



ovarium distincte sulcatum et 9-costatum est (immo vero fruetus: tab. VIII, fig. 42 

 et 45), in Billb. nutante contra secundum E. Morhen »un peu cannelé, lisse», secundum 

 Baker »not sulcate»; 



sepala longiora sunt (fig. 43); in Billb. ?mtante vero 8 — 12 mm longa (E. Morhen 

 et Baker); 



petala quoque longiora sunt (fig. 44); in Billb. nutante contra 37 — 40 mm longa 

 (E. MoRREN et Baker). 



Postquam hoc opus perfeci, libellum illum, qui inscribitur »Bromeliacefe Schimperiante» 

 (Englbr's botanische Jahrbucher, Bd XIII, 1891, H. 3, 4, Beiblatt, pag. 2) a L. Wittmack 



