102 



pelische soorten der zoute gronden. Spartina stricta Rth. voor 

 Zeeland en Herkingen bekend, vond ik er nog niet. 



Zooals ook Massart 1. c. opgemerkt heeft, zijn deze soorten 

 uiterst gevoelig voor geringe hoogteverschillen van den bodem, 

 zoodat meestal bijna elk zijn eigen terrein inneemt : Salicornia 

 lager dan Statice Limonium, deze weer lager dan Artemisia. 

 Waar dit mee samenhangt is niet bekend ; de meerdere of mindere 

 kleirijkheid van den bodem schijnt er niet direct mee te maken te 

 hebben, eerder bestaat de mogelijkheid, dat het grootere of kleinere 

 watergehalte en dus ook zoutgehalte van den grond en in verband 

 hiermee de mate van verdamping hierbij een rol speelt. 



De wortels dezer halophyten komen natuurlijk m aanraking 

 met meer of minder geconcentreerde zoutoplossingen (het zout- 

 gehalte van het water is 2 a 3%^), zij hebben echter ook grooten 

 osmötischen druk in hun wortelharen. Hier op Goeree vond ik 

 den druk in 't palissaden-parenchym van Salicornia aequivalent 

 met + 6% NaCl, proeven van HilP) gaven voor de wortelharen 

 een druk, aequivalent met 6,3% NaCl. Met de toename of 

 afname van de zoutconcentratie in het omgevende zeewater neemt 

 ook de osmotische druk in de wortelharen toe of af, maar is 

 altijd belangrijk hooger dan die van de omgeving. 



Kweekt men niet-halophyten op zouthoudenden bodem, dan 

 wordt de plantencel zoodanig gemodificeerd, dat verschillende 

 anatomische veranderingen optreden, die geringere verdamping 

 teweeg brengen. Proeven van Harter^) met graansoorten heb- 

 ben in dit opzicht de meening van Lesage^) en Schimper^) 

 bevestigd. 



Echte halophyten hebben deze xerophytische eigenschappen 



^) Blijkens bericht van het Rijksinstituut voor Hydrografisch Visscherij- 

 onderzoek zijn geen nauwkeurige waarnemingen hierover gedaan. 



^) Hill, T., Observations on the osmotic properties of the roothairs of 

 saltmarsh plant. New Phytologist. 1908. 



=') Harter, L. L., Bull. U. S. Dept. Agr. Bur. 1908. 



*) Lesage, Revue générale de botanique, 1890. 



^) Schimper, Die indomalayische Strandflora. 



