Anthoxanthum odoratum L. 



door 



J. L. van SOEST. 



(Ingekomen 21 October 1920.) 



Deze soort kenmerkt zich door groote verscheidenheid. Zij 

 is reeds besproken door de heeren Jansen en Wachter in het 

 Ned. Kr. Arch. 1915 bid. 146, waarheen ik in hoofdzaak verwijs. 

 Enkele opmerkingen mogen hier volgen. 



Gedroogd Anthoxanthum odoratum-materiaal van de N. B. V. 

 en van de heeren Kloos, Jansen en Wachter heb ik mogen 

 mzien, waarvoor ik hun hier mijn hartelijken dank betuig. 



Alvorens nog enkele vormen nader te bespreken, wil ik mijn 

 resultaten in de volgende tabel vastleggen. De in ons land voor- 

 komende vormen zijn: 



a. glabrcsccns Cclak. Onderste kelkkafjes kaal of op de nerven 

 iets ruw. 



1. subv. montanum A. et G. Pluim cylindrisch, 



met zeer regelmatig daarin geplaatste aartjes. 

 Stengel meest knievormig gebogen. — Zeldzaam, 

 Zuid-Limburg. 



2. subv. vulgatum A. et G. Pluim eivormig of lang- 



werpig, dicht, in het onderste deel niet afge- 

 broken. Stengels rechtopstaand of opstijgend, 

 stijf. Bladen kort. — Algemeen. 



Wijkt af : ƒ. vestitum J. et W. Scheeden alle afstaand 

 behaard. — Vrij zeldzaam. 



Talrijke overgangen tot a 3 en p 1 . 



3. subv. umbrosum Bolle. Pluim vaak afgebroken, 



aartjes meest afstaand, glanzend. Stengels slap, 

 bladen lang. Plant vaak blauwgroen. Schaduw- 

 vorm. — Vrij zeldzaam. 



