143 



3. De f. silvaticum A. et G. lijkt mij, in navolging van de heeren 

 Jansen en Wachter meer een umbrosum-vorm dan een 

 op-zichzelf -staande subv. Zij is zeldzaam: 



Zuid-Beveland 1839. ^v an denBosch; 



Naarden 1864. Oudemans beide m herb. N. B. V. 



Schaesberg (Valkenburg) 1912. Jansen, Wachter en 



Henrard in herb. J. en W. 



Ulvenhout 1915. Jansen en Wachter m herb. J.enW. 



4. De subv. Poucaudii Briq. is nog met m ons land gevonden. 

 De eenige exemplaren, die er op gelijken, zim langgenaald, 

 hetgeen niet met de beschrijving klopt. 



5. Bi] de villosum-groep heerscht eenige verv^arring, waarop 

 reeds gewezen werd N. K. A. 1915. bid. 143. Echter lijkt mij 

 de zaak nog met voldoende opgelost. Wi] kennen de vormen 

 strictum A. et G., tenerum A. et G. en pilosum Briq. Onder- 

 zoeken wi] de f i7/osum-exemplaren, dan blijken vele van deze 

 met tot één der bovengenoemde vormen te behooren. Deze 

 rest laat zich gemakkelijk m twee duidelijk te scheiden 

 groepen verdeden. 



De eerste groep sluit zich aan bij tenerum en bij strictum, 

 de tweede bij pilosum. Deze laatste groep toont veel overeen- 

 komst met umbrosum, de eerste meer met vulgatum, terwijl 

 tenerum soms op montanum gelijkt. 



6. De eerste subv. heb ik gemeend subglabrum te kunnen 

 noemen. Ziehier de beschrijving: 



De onderste k.elkk<^fjes zijn weinig behaard, meest alleen op 

 de nerven gewimperd. De aartjes zijn vaak bruin of paars 

 aangeloopen. De pluim is vrij kort. De bladen zijn kprt, 

 weinig behaard, meest van boven kaal; ook de bovenste 

 scheeden zijn bijna steeds kaal. De plant is nooit duidelijk 

 blauwgroen. 



7. De tweede subv. is de meest behaarde. Hiervoor stel ik den 

 naam cu-villosum voor: 



De onderste lielkkajjes, buiten de wimpering, nog vrij dicht 

 behaard. De aartjes zijn vaak blauwgroen en zilver glanzend. 



