144 



De pluim is vri] lang. De bladen zijn lang, bijna steeds be- 

 haard, vaak ook de scheeden. De plant is min of meer blauw- 

 groen. 



8. De pilosum- vorm staat tot eu-villosum ongeveer als de sil- 

 vaticum-vorm tot umbrosum. Beide hebben typisch herkenbare 

 eigenschappen. Zij lijkt mij minder zeldzaam dan silvaticurn. 



9. Overgangen tusschen de verschillende subv. zijn talrijk te 

 vinden, tenminste a 2— a 3, ^ 1— ^ 2, a 2— ^ 1 en 7.2—^2. 



Bij deze laatste {umbrosum tot eu-villosum) zijn de onderste 

 kelkkafjes mm of meer gewimperd, terwijl verdere beharing 

 ontbreekt. Door deze eigenschap zou men geneigd kunnen 

 zijn, deze planten tot sub-glabrum te rekenen : het umbrosum- 

 type geeft dan echter uitsluitsel. 



1 0. De f. asperum Mann. is hier te lande, voorzoover mij be- 

 kend, gevonden bij subv. vulgatum: 



Nijmegen, de Beyer in herb. N. B. V. in een twijfel- 

 achtig, ongelukkig verzameld exemplaar. 

 En bij subv. eu-villosum: 



Rotterdam 1907. Jansenen Wachter m herb. J. en W. 

 Velp (G.) 1917. V. Soest in herb. v. S. 

 Scheveningsche Boschjes 1920. v. Soest in herb. v. S. 



1 1 . Tot slot wil ik nog een vorm van weinig waarde noemen : 

 1. interruptum. Deze heeft tot kenmerk het regelmatig af- 

 gebroken zijn der bloeiwijze. Zij behoort thuis bij subv. um- 

 brosum en bij subv. eu-villosum en vormt geleidelijke over- 

 gangen tot het type van deze subvariëteiten ; meer dan 

 toevallige afwijkingen zijn het dan ook met. 



Ik zag /. interruptum bij : 



A. od. [j vill. subv. eu-villosum (overgang tot umbrosum) Beek- 

 huizen 1920. V. Soest in herb. v. S. 



A. od. cc glabr. subv. umbrosum 



Geulhem 1914. Kloos in herb. K. 



's-Gravenhage, October 1920. 



