149 



0,7 cM., het middelste 6 bij 0,7 cM. en het bovenste 4 bij 

 0,4 cM. Aar + 1 0-bloemig. 



Bij alle 3 de goede ex. zijn de bloemen vrij sterk afstaand; de 

 spoor is korter dan het vruchtbegmsel, de bloemen staan ver 

 uiteen (zooals bij O. Morio, waarmee de planten overigens geen 

 overeenkomst hebben) en de middenshp der lip is bij no. 1 

 sterk ontwikkeld, veel meer dan bij no. 3 en 4. 



Houdt men nu deze maten m het oog, dan doet het heel 

 vreemd aan, als men bij Asch. en Graebn. t. a. pi. vindt o. a.: 

 ,, . . . Stengel ziemlich hoch, 2,5 meist 3 — 5 ( — 7) dm. hoch .... 

 Blatter entfernt, zu 4 — 7, meist 5 . . . . bis über 2 dm. lang und 

 1,5 — 3,5 cm. breit .... mit kleinen braunroten Flecken oder 

 Punkten, sehr selten ungefleckt^) .... Blütenstand ziemlich 

 locker, meist nicht sehr reichblütig." 



De verklaring is eenvoudig: Asch. en Graebn. hebben hun 

 diagnose gedestilleerd uit de uitvoerige beschrijving van Orchis 

 baltica in Klinge: Dactylorchidis I p. 24 (in Acta Horti Petro- 

 politam Vol. XVII fase. 1 . [1898]) waarin we bovenstaande aan- 

 halingen bijna woordelijk terugvinden. 



Het lijkt ons zeer onwaarschijnlijk, dat deze O. baltica uit 

 Oost-Pruisen, Rusland, Finland, Siberië en Perzië (waar Asch. 

 en Graebn. Zuid-Zweden vandaan halen, konden wij niet 

 nagaan) in onze Hollandsche duinen zoude voorkomen^). Waar 

 we echter geen ex. van O. baltica gezien hebben, moeten we voor- 

 zichtig zijn en kunnen ons niet sterker uitdrukken. 



Toch, hadden Asch. en Gr. niet enkel naar plaat 164 uit de 

 Icones Florae Germamcae et Helveticae van Reichenbach 

 fils gekeken, maar ook den tekst gelezen, dan waren zij ook wel 

 voorzichtiger in hun uitingen geweest. Zij hadden daar op p. 57 

 de indeeling van O. latifolia L. kunnen vinden, o. a. l . latifoliae 

 verae: foliis infimis approximatis basi angustatis, patuhs. 



^) Reichenbach, die ze vermoedelijk kort na het vinden liet afbeelden, 

 geeft ongevlekte bladeren, wat ook te verwachten was. 



2) De Wever schrijft ons, dat Klinge in zijn 2e stuk de O. baltica 

 beschouwt als O. Russowii x maculata! 



