159 



welke planten wij meest tot O. incamata X latifolia gebracht 

 hebben. 



Wat de andere vindplaatsen aangaat, die men m de Ned. 

 flora's vindt, berusten Hoek van Holland, Rotterdam, Charlois 

 en Eys op ex. uit ons herbarium, van welke ex. wij thans die van 

 Eys en Rotterdam (dit is dezelfde vindplaats als Charlois) brengen 

 tot O. incamata X latifolia, en die van Hoek van Holland tot 

 O. latifolia dunensis of no. 146 — '150 ook tot O. incamata X lati- 

 folia. Vooral bij deze laatste 5 ex. zijn er, die veel gelijken op 

 bovengenoemd ex. van Ru the. Aangaande de vindplaats Aals- 

 meer (Ned. Kr. Arch. 1918 p. 148) deelde Sipkes ons mede, 

 dat de plant daar overeenkwam met de andere z. g. Traunstemeri, 

 die hij in ons herb, zag en dus vermoedelijk wel O. incamata X 

 latifolia zal zijn. 



Het laatste woord in dezen is dus bij lange na nog niet ge- 

 sproken; moge er aan deze vormen is de eerste jaren veel aan- 

 dacht worden geschonken. 



Verdere opmerkingen omtrent Orchis. 



De indeeling der smalbladige Orchis latifolia in Aschers. en 

 Gr. pag. 737 is wel geschikt, om een florist tot wanhoop te 

 brengen. Wij kennen nog geen bladzijde uit den Synopsis, die 

 zoo slecht in elkaar zit als deze. Naar onze overtuiging zijn de 

 meeste smalbladige O. latifolia bastaarden met O. incamata, 

 hoewel er enkele vormen met smalle bladeren bestaan. 



Het hoofdkenmerk van deze groep B is : ,,Pflanze stets schlank. 

 Stengel dünn, oft etwas hin- und hergebogen. Blatter verhaltnis- 

 massig schmal" (tegenover de gewone vormen, groep A: ,,Pflanze 

 kraftig, breit gebaut, mit dickem Stengel und breiten Blattern"). 

 Tot groep B behooren de vormen : I brevifolius met gracilis en 

 angustifolius en II dunensis. 



Het komt ons voor, dat Aschers. en Gr. zoowat alle smal- 

 bladige planten tot brevifolius brengen, met uitzondering dan 

 van de andere 3 zeer zeldzame vormen. Dit is wel wat te veel 

 eer voor deze brevifolius, die door Reichenbach onder zijn 



