201 



land, 1869. Hoik (p. p.) — Eelderwolde, v. H.^) — Wieringen, 

 1856. Lac. — Breesaap, V. Z. — Bloemendaal, Romb. — 

 Groenendaal bij Heemstede, 1872. Boerl. — Noordwijkerhout, 

 1867. 0. — Piet Gijzenbrug, v. d. T. — duinen Katwijk, 1836. 

 Lac. (p. p.). — Wassenaar, Pierot (p. p.). — dumen bij Haam- 

 stede, 1869. Schuringa; bosch aldaar 1854. v. Dissel. — 

 duinen Walcheren, v. d. B. — Oranjezon, B. W. ; 



verder 1. c. p. 1236 onder C. E. nitidula Reuter vermelde: 

 Meppel. V. Heyn. (1 jong ex. gevonden tussclien meerdere 

 E. stricta Host); 



en de niet in Prodr. opgegeven: Noordwijkerhout, 1867. 0.; 



voorts in Herb. J.enW.: Oostvoorne, P 3. 42. 11. 1918 

 (No. 18752—58); 



in Herb. Sloff: Oostvoorne, P 3. 41. 22 1918 (3704-5). — 

 id. P 3. 41.24. 1918(3234—39); 



in Herb. Kloos: Bakkum, 1914. — Bergen, 1914. — Egmond, 

 1918. — de Cocksdorp op Texel, 1918. — Alkmaar-Egmond, 

 1919; 



in Herb, v. Soest: 's-Gravenhage, 1920. — Rockanje, 1919; 



in Herb. Lugd. Bat.: Deventer, v. Gron. (Lako No. 22). 

 — • Katwijk, 1876 (Lako No. 30). — Vrouwenpolder-Oranjezon 

 (id. No. 15) (Ogterop No. 3). — id. 1887. Q 2. 64. 4- • . (Lako 

 No. 8). 



Behalve de ex. van Eelderwolde, Meppel en Deventer is 

 dus al het aanwezige curfa-materiaal afkomstig uit de duinstreek. 

 Wellicht was het daarom beter, deze drie exemplaren liever 

 tot zh behaarde vormen van E. nemorosa te rekenen. Zooals 

 ook niet onmogelijk enkele van de tot die soort gebrachte exem- 

 plaren beter tot E. curta glabrescens gerekend zouden kunnen 

 worden. Het schijnt dus, dat E. curta zich beter binnen zijn 

 grenzen gehouden heeft dan E. nemorosa, die blijkbaar in ons 

 land het gebied van haar concurrent is binnengedrongen. 



^) Men merke op, dat al de hiertusschen genoemde ex. uit Drente, Overijsel, 

 Gelderland, Utrecht en Zuid-oostelijk Noord-Holland uitgevallen zijn. Zij bleken 

 alle tot een van de andere soorten te behooren. 



