210 



van Polygonum heterophyllum, aequale en calcatum gezien en 

 gelezen heb, wekt bij mij het vermoeden, dat we misschien 

 slechts te doen hebben met twee duidelijke ondersoorten: 

 Polygonum heterophyllum en calcatum, en dat Polygonum aequale 

 niet de eenige tusschenvorm is tusschen deze twee ondersoorten. 

 In alle geval is het tegen de gewoonte dezen door Lindman 

 onderscheiden typen (ook Polygonum calcatum) hoogeren rang 

 toe te kennen dan ondersoorten, waar in de vrije natuur toch 

 fertiele bastaarden of tusschenvormen daartusschen niet zelden 

 gevonden worden (iets wat ik evenwel slechts voor de eenvormig- 

 heid der nomenclatuur van belang acht). 



Veel heb ik nagedacht over een plant van Polygonum aviculare, 

 die ik bij Rotterdam vond, op een plaats, waar ze waarschijnlijk 

 niet was aangevoerd, en die glimmende vruchten had (zie no. 1 8 

 van mijn herbarium). Deze plant stond in habitus tusschen 

 Polygonum heterophyllum en aequale in en had kleine, maar 

 breede, aan den top open bloemdekken en korte, van onderen 

 breede vruchten. Het vruchtoppervlak was glimmend, onder 

 de loupe in 't geheel niet gerimpeld, maar slechts zwak gestippeld. 

 Determineer ik dezen vorm met de tabel in de Synopsis van 

 Ascherson en Graebner, dan kom ik op de variëteit litorale, 

 die het zeker niet is. Er wordt verwezen naar Polygonum ruri- 

 vagum, maar die is het ook zeker niet. Een plant, die hierop 

 veel gelijkt, alleen nog iets meer heeft van Polygonum hetero- 

 phyllum, kocht ik uit de exsiccaten van I. Dörfler te Ween en 

 als Polygonum Roberti Lois., Aude, la Nouvelle; sables, 31. 7. 

 1903, verzameld door Fre Sennen (zie no. 767 van mijn her- 

 barium). Van Polygonum Roberti zegt Meisner: ,,P. Roberti 

 est species mixta ex P. aviculari, litorali et Rayi ideoque omnmo 

 delenda." Moeten we uit deze soorten kiezen, dan komen we 

 toch weer terug op Polygonum aviculare. Deze plant en die, 

 welke ik gevonden heb bij Rotterdam, vereenigen dus ken- 

 merken in zich van Polygonum heterophyllum en calcatum, maar 

 op een andere wijze dan Polygonum aequale. 



