21 



§ 2. POLYGONUM CONVOLVULUS. 



In de mij bekende flora's vind ik voor Polygonum Convolvulus 

 opgegeven, dat de buitenste slippen van het vruchtdragend 

 bloemdek stomp gekield zijn. Vaak wordt evenwel een variëteit 

 subalatum van Lejeune en Courtois opgegeven, waarvan de 

 buitenste gekielde bloemdekslippen smal, maar duidelijk ge- 

 vleugeld zijn. Hierover wil ik een en ander opmerken. 



Planten met smal gevleugelde bloemdekken zijn overal veel 

 algemeener dan planten met werkelijk stomp gekielde bloem- 

 dekken. Op plaatsen, waar planten groeien met smal gevleugelde 

 bloemdekken, dragen kleine, slecht ontwikkelde planten en 

 ook de zwakkere takken van groote planten stompgekielde 

 bloemdekken. Verder is de ontwikkeling van de smalle vleugels 

 sterker, naarmate de bodem vruchtbaarder is. Daardoor ben 

 ik eraan gaan twijfelen, of er werkelijk een Polygonum Convol- 

 vulus bestaat, die onder gunstige of normale omstandigheden 

 ongevleugelde bloemdekken heeft, en ik heb gezocht naar 

 planten, die goed ontwikkelde en tegelijk ongevleugelde bloem- 

 dekken vertoonden, teneinde dit kenmerk op de zaadvastheid te 

 onderzoeken. 



In 1912 kreeg ik van den Heer A. deWever te Nuth flinke 

 planten van Polygonum Convolvulus met werkelijk slechts stomp 

 gekielde bloemdekken (zie no. 572 van mijn herbarium). De 

 planten waren echter opgegroeid in de schaduw. In 1913 heeft 

 Dr. Goethart te Leiden vruchten van deze planten voor me 

 gezaaid op zandigen, maar vruchtbaren en zonnigen grond en 

 hij kreeg er planten uit, die wel degelijk smal gevleugelde bloem- 

 dekken hadden (zie no. 774 van mijn herbarium). Door al 

 deze feiten acht ik het waarschijnlijk, dat we geen variëteit 

 subalatum van Polygonum Convolvulus moeten onderscheiden, 

 doch in de beschrijving van Polygonum Convolvulus moeten ver- 

 melden, dat de bloemdekken m den regel smal gevleugeld zijn, 

 doch op onvruchtbare en schaduwrijke plaatsen dikwijls stomp 

 gekield zijn. 



14* 



