220 



§ 6. POLYGONUM AMPHIBIUM. 



Omtrent de verschillende standplaatsvormen van deze soort 

 leze men de belangwekkende verhandeling van Mas sart: 

 „L'accomodation individuelle chez Polygonum amphibium" in 

 het Bulletin du Jardin Botanique de l'Etat a Bruxelles (1902). 

 Wat Massart daar uitdrukkelijk betoogt, namelijk dat al de 

 beschreven vormen van Polygonum amphibium slechts stand- 

 plaatsmodificaties zijn, „des accomodats", is wel doorgedrongen 

 in de grootere flora's, evenwel met de vermaning van Massart, 

 dat het onderscheiden en benoemen van deze vormen geen nut 

 heeft voor de systematiek. Bij Beek (in Reichenbachs Icones 

 Florae Germanicae) lezen we: „Formae sequentes efficientia loei 

 natalis ortae observantur" en vervolgens worden vele, als erfe- 

 lijke variëteiten benoemde vormen opgesomd. Ascherson en 

 Graebner zeggen (m hun Synopsis): ,,Besonders in der Tracht 

 sehr veranderlich je nach dem Standorte. Bei dieser grofien Ver- 

 anderlichkeit ist es kaum möglich, bestimmte Abarten zu unter- 

 scheiden, da sich die verschiedenst aussehenden Formen mit- 

 unter auf derselben Grundachse finden, oder doch auf derselben 

 Pflanze bei Anderung des Wasserstandes hervorwachsen können." 

 Desniettemin sommen ook Ascherson en Graebner een aan- 

 zienlijke serie van deze vormen op. 



Bij Massart lezen we onder meer: ,,Le Polygonum amphi- 

 bium ne varie guère; il ne présente, a ma connaissance, ni 



variétés, ni races Tout au plus peut-on y distinguer 



les deux sortes d'individus, macrostyles et microstyles." 



Naar aanleiding hiervan wil ik het volgende opmerken. Ik 

 was zoo gelukkig een witbloemige variëteit van Polygonum 

 amphibium te vinden in 1909 aan de Maashaven te Rotterdam. 

 In 1910 stond dezelfde plant er nog. Toen ik m 191 1 er stukken 

 van wilde halen om deze variëteit te kweeken, was ze verdwenen. 

 Daar evenwel bloemkleurvariëteiten bij Polygonum mij tot 

 heden steeds constant gebleken zijn, beschrijf ik de volgende 

 variëteiten : 



