229 



§ 9. RUMEX ACETOSA HORTENSIS = RUMEX 

 AMBIGUUS. 



Onze gewone tuinzuring vinden we bij As ch er son en 

 Graebner (in hun Synopsis) en bij Beek (in de Icones Florae 

 Germanicae van Reichenbach) vermeld onder den naam 

 Rumex Acetosa hortensis Dier bach, met als oudste bmair 

 synoniem Rumex ambiguus Grenier. Waarom wordt deze 

 plant als variëteit opgegeven van Rumex Acetosa en waarom niet 

 als daaraan verwante soort? Dat ze zaadvast is blijkt wel daaruit, 

 dat het zaad, zelfs in verschillende variëteiten, in den handel is. 

 En is er iets van overgangen naar Rumex Acetosa bekend? Ik 

 vond hiervan nergens iets vermeld. De plant verschilt veel van 

 Rumex Acetosa, niet alleen in vorm, grootte en consistentie der 

 bladeren, maar ook in den vorm der bloeiwijze en in den bloeitijd. 

 Beek zegt zelfs: ,,Magis ad Rumicem arifolium spectat." 



Van Rumex ambiguus vond ik eens een tweeslachtige plant. 

 Tweeslachtige planten schijnen bij de tweehuizige Rumices 

 zeldzaam te zijn. Ik vond alleen iets dergelijks vermeld in de 

 dissertatie van Roth: ,,Die Fortpflanzungsverhaltnisse bei der 

 Gattung Rumex." Hier lezen we over Rumex Acetosa: ,,Dazu 

 kommt noch, dafi die hermaphroditen Exemplare bei uns 

 aufierordentlich selten sind. Nachdem ich in den verschiedensten 

 Gegenden des Rhemlandes viele Tausende von Exemplaren 

 untersucht hatte, fand ich auf einer Wiese des Bonner bot. 

 Gartens ein hermaphrodites Exemplar, das übngens keinen 

 normalen Pollen ausbildete." 



De bedoelde tweeslachtige Rumex ambiguus trof ik aan in 

 een moestuin te Reuver, tusschen Venlo en Roermond (zie de 

 no. 705 en 706 van mijn herbarium). De plant stond zeer be- 

 ,schaduwd en was, waarschijnlijk daardoor, zeer hoog van stengel 

 en breed van blad. De bloempluim maakte eerst den indruk 

 van mannelijk te zijn, maar tegen het eind van den bloei ont- 

 wikkelden zich hier en daar volledige vruchtdragende bloem- 

 dekken en het bleek me toen, dat er tweeslachtige bloemen 



