230 



tusschen de mannelijke zaten, die na het afwerpen der meel- 

 draden zich verder als vrouwelijke bloemen ontwikkelden 

 (evenals de tweeslachtige bloemen van Lapathum). 



Ik vond Rumex ambiguus meermalen verwilderd, maar meestal 

 niet bloeiend en ik kwam er daardoor meestal met toe haar te 

 verzamelen. Bloeiende verwilderde exemplaren vond ik bij 

 Hilversum in 1920 (no. 3402 van mijn herbarium). 



§ 10. RUMEX HISPANICUS. 



Naar aanleiding van wat Jansen en Wachter over Rumex 

 hispanicus opmerken in het Nederlandsch Kruidkundig Archief 

 1 91 3 op bladzijde 92 en 93 wil ik een poging wagen om de zonder- 

 linge beschrijving van Koch te verklaren. 



Koch zegt zelf: ,,In horto nostro nisi sexum masculum 

 habemus, qua de causa fructus descriptionem ex flora italica 

 mutuavi." 



Hieruit maak ik de gevolgtrekking, dat Koch de plant nooit 

 in vrucht heeft zien staan en dat hij dus de plant, die hij voor 

 Rumex hispanicus hield, volgens de eigenschappen der bladeren 

 met de Rumex Acetosa van Bertoloni geïdentificeerd heeft. 

 Zien we nu van de kenmerken van het vruchtdragend bloemdek 

 af, dan lijkt het me waarschijnlijk, dat Koch onze gewone tuin- 

 zuring, Rumex ambiguus of Rumex Acetosa hortensis, op het oog 

 gehad heeft, en dat hij deze de verdere eigenschappen maar toe- 

 gedicht heeft. Koch verzwijgt het kenmerk van de bloei wijze, 

 dat Bertoloni opgeeft: ,,inflorescentia subsimplex, aphylla". 

 Dit deed hij misschien, omdat hij deze woorden in strijd vond 

 met wat hij aan de mannelijke planten van Rumex ambiguus 

 waarnam, want de bloeiwijze van deze is noch subsimplex, noch 

 aphylla. 



■ Wat nu Bertoloni met zijn Rumex Acetosa bedoeld heeft,, 

 IS wederom een vraag, die waarschijnlijk beter door de kennis 

 der Italiaansche flora opgelost kan worden. 



Ook de Rumex hispanicus van Roth in „Die Fortpflanzungs- 

 verhaltnisse bei der Gattung Rumex" schijnt onze gewone tuin- 



