234 



De tweeslachtige planten, zooals Roth die beschrijft, (zie het 

 citaat op blz. 229,) zouden we androgyna kunnen noemen. 



Van de mogelijke combinaties zijn Rumex Acetosa feminea 

 rubra en mascula rubra zeer algemeen, maar ook feminea rubida, 

 feminea albida en mascula rubida heb ik meermalen gevonden. 



§ 12. RUMEX ACETOSELLA. 



Deze soort komt bij ons voor met breede, bijna omgekeerd- 

 eivormige bladeren, met lancetvormige en met bijna lijnvormige 

 bladeren, met 2 voetslippen aan het blad, met meerdere slippen 

 of zonder slippen, met vrije vruchten of met m et-het -bloemdek- 

 vergroeide vruchten. Hierover valt weinig te zeggen. Over de 

 rangschikking dezer vormen heerscht groote oneenigheid. 

 Waar mannen van gezag als Ascherson en Graebner en 

 Beek groote tabellen opstellen van de vele vormen, die in 

 Midden-Europa gevonden zijn, wilde ik omtrent deze rang- 

 schikking een en ander opmerken. 



Beek hecht de grootste waarde aan het aantal bladslippen en 

 onderscheidt in de eerste plaats: 



a multifidus; folia omnia hastata; hamae palmato-2-multi- 

 fidae, lacimis lanceolatis vel lineanbus saepe filiform.ibus. 



P vulgaris; folia hastata v. sagittata, hamis integris. 



T integrifolius; folia in basim integerrimam attenuate vel 

 utrinque brevidentata. 



Zoowel de bladbreedten als de met-het-bloemdek-vergroeide 

 vruchten zijn voor hem bijzaak. Bij a noemt hij ze slechts, bij P 

 vormen ze een lange serie benoemde ,,lusus", bij T worden 

 slechts enkele bladvormen nader genoemd. 



Deze indeeling wordt echter niet geargumenteerd. 



Ascherson en Graebner daarentegen hechten de grootste 

 waarde aan de onderscheiding in a gymnocarpus en P angio- 

 carpus, in de tweede plaats pas, en wel alleen bij gymnocarpus, 

 aan de meerslippige bladeren en dan beschouwen ze eerst de 

 bladbreedten en andere variëteiten. Ze merken bovendien op: 

 „Gerade wegen des stark wechselnden Standortes ist es oft 



