242 



cuneata; folia caulina media obovata vel oblonga sunt, apice 

 subacuta, basi cuneata; folia caulina superiora paulatim angusti- 

 ora, apice basique acutiora fiunt; summa baud angusta sunt, 

 elliptica vel oblonga; folia radicalia maxima longitudinem 

 12 cm. non superant. 



Petioli foliorum radicalium lamina aequilongi sunt, foliorum 

 caulmorum gradatim breviores; folia summae paniculae sessilia 

 sunt. 



Pengonii fructifen maturi pedunculus crassus est, brevior 

 quam valvae et articulationem incrassatam offert. 



Florum glomeruli mferiores remoti sunt, supenores conferti in 

 racemos, omnes multiflori, statu maturo densi, subglobosi, foliati, 



Valvae anteriores ± 4^/2 mm. longae et zt 3 mm. latae sunt, 

 ovatae, apice obtusae vel subacutae, parte basah utrmque dentibus 

 4 vel 5 subulatis, usque ad 2 mm. longis, praeditae, parte apicali 

 integrae, nervis prominentibus elevate reticulatae. 



Perigonium fructiferum adultum granulis 3 magnis, ovatis, 

 utrmque obtusis, iniquis, primum spumaceis, denique verrucu- 

 losis ornatum est, quarum anterior paulo maior, ± 2V2 mm. 

 longa, 



Fructus it 2,8 mm. longus est. 



Rumex obovatus differt a Rumice pulchro, cuius affinis est, 

 praecipue ramis firmionbus brevioribusque, foliis mferionbus 

 obovatis, florumque glomerulis densioribus subglobosis, m 

 caulium ramorumque apicibus confertis, omnibus foliatis. 



Van de hier beschreven soort vond ik in 1910 op met rivier- 

 bagger opgehoogden grond bij Rotterdam één enkele plant (zie 

 no. 391 en 392 van mijn herbarium). Ofschoon ik dadelijk 

 de verwantschap van deze plant met Rumex pulcher opmerkte, 

 heb ik haar later toch niet kunnen identificeeren met eenige 

 variëteit of verwant van deze soort. 



Ook IS Rumex obovatus eenige malen aangevoerd gevonden 

 door de Heeren Jansen en Wachter bij Rotterdam (1906), 

 's-Gravenhage (1916) en Wormerveer (1917) en door den Heer 

 A. W. Kloos bij Wormerveer en bij Deventer. 



