63 



Voor de systematiek leverde dit onderzoek ook eenige nieuwe 

 gezichtspunten op. De soort Saccharum officinarum., het Suiker- 

 riet, is door Linnaeus zoo genoemd en omschreven. Een der ken- 

 merken is de gladde bloeispil en de gladde, onbehaarde trosassen. 

 Het onderzoek in Pasoeroean toonde aan, dat er vele vormen waren 

 met langbehaarde assen en dat deze het meest voorkwamen in de 

 Noordelijke streken van Br. Indië aan den Himalayavoet en m 

 Chma. Deze vormen zijn tot twee scherp omlijnde groepen te brengen, 

 die in allerlei kenmerken van bloei en habitus afwijken van Sacch. 

 officinarum en vele kenmerken gemeen hebben met Saccharum 

 spontaneum L.,een wildgroeiende grassoort van groote verspreiding. 

 Beide groepen verschillen weer van 5. spontaneum in andere ken- 

 merken. Het was van groot belang te weten, dat deze groepen geheel 

 verschillend waren van Sacch. officinarum, daar kruisingen van 

 deze suikerrietvormen met vormen uit de soort Saccharum offi- 

 cinarum L., die op Java gemaakt zijn, daardoor soortskruisingen 

 zijn, waarbij de mogelijkheden van variatie veel grooter zijn dan 

 bij kruisingen binnen de soort. 



De in alle handboeken gevolgde indeeling van de vormen van 

 Saccharum officinarum naar de kleur moet vervallen, daar men de 

 3 genoemde kleuren: rood, groen of gestreept, alle op I individu 

 vereenigd kan vinden. 



Ook het geven van variëteitsnamen aan een vegetatief voortge- 

 plant individu is uit den booze, waarmee de ondervariëteit hrevi- 

 pedicellatum Hack. vervalt, terwijl de soortsnaam Sacch. edule 

 Hassk., gebaseerd op een enkel steriel monstrueus individu, even- 

 eens moet verlaten worden. 



Er kwamen bij het onderzoek der netvormen ook enkele voor, die 

 in geen der 3 groepen ingelijfd konden worden. Zij weken in ver- 

 schillende kenmerken van die groepen af. Als voorbeeld diene het 

 Kassoer-riet. Dit vertoont kenmerken zoowel van officinarum als 

 van spontaneum. Toen eindelijk kruising dezer beide soorten 

 mogelijk was, werden op Kassoer gelijkende individuen verkregen. 



Door den heer G. Bremer werden de 3 groepen cytologisch 

 onderzocht. Hij vond voor elk der groepen een bepaald aantal 



