87 



divariqués; fleurs en épis laxiuscules, interrompus a la base et + 

 denses jusqu'au sommet. 



yS. virgatum Nob.; P. virgaUtm Lois. Nouv. not. p. 18, Fl. Gall, 

 éd. 2 p. 284 t. 26; P. Bellardi a. virgatum Meisn. 1. c, Tige de a. 

 mais a rameaux étalés-dressés ; fleurs en épis laches, allonges, 

 long*-interrompus si ce n'est au sommet densiuscule." 



Hier wordt dus als eenig verschil tusschen de beide vormen de 

 habitus van de bloeiwijze aangegeven, zoodat de vorm fi. overigens 

 aan de beschrijving van de soort zou moeten voldoen, waar het 

 onder meer heet: . . .Achaines assez gros (2/2 — 3 mm de long.) 

 trigones etc. Dit komt evenwel niet voor mijn plant uit en klopt ook 

 met met de onderscheiding bij A. et G. luidende: 



„A. Kitaihelianum. Sammtliche Wickeln, auch die oberen durch 

 deutliche Stengelglieder getrennt. Früchte 4 — 5 mm lang, kürzer 

 cds das Pengon, von ihm vollstandig eng eingeschlossen und bedeckt. 



B. genuinuvi. Obere Wickeln genahert, Stengelglieder zwischen 

 ihnen kurz, daher öfter von ihnen verdeckt. Früchte kleiner, nur 

 2,5 — 3 mm lang, langer als das Pengon. welches an der Spitze 

 nicht so eng geschlossen erscheint. 



Deze beschrijving van vrucht en bloemdek van Kitaiheliamim 

 komt geheel met onze plant overeen en geeft inderdaad een scherpe 

 onderscheiding tegenover P. paiulum M.B, in den engeren zin 

 van P. pahUmn B. genmnum A. et G. 



6. Amarantus. Op 10 en 22 September bezocht ik een terrein 

 aan de Maashaven te Rotterdam, dat de voor een adventief terrein 

 uiterst gunstige ligging tusschen een meelfabriek en een graan- 

 elevator had, terwijl bovendien een kippenfokkerij nog het zijne 

 bijdroeg. Dit terrein leverde o. a. een zeer rijke Amarantus- 

 vegetatie. Nciast zeer veel A. retroflextts L. en /l. alhiis L. in 

 rechtopstaande, zoowel als vlak op den grond rozetachtig uitge- 

 spreide exemplaren, veel A. vulgatissimus Spegazz., meestal in den 

 vorm verticillaius Th el l, veel A.deflexus L.vaak min of meer in den 

 vorm minor Gürcke, stond er ook: 



A. quitensis H.B.K. var. /'w/esc^wsThelL, die tot nog toe alleen 

 bij Amsterdam en Wormerveer waargenomen was. 



