88 



A. hybridus L. chlorostachys Willd. pseudo-retro fie xus Thell., 

 die bij ons alleen van Deventer bekend was, 



A. gracilis Desf. vroeger nog ééns bij Rotterdam gevonden en 

 ten slotte: 



A. crispus Terr&c, die nieuw is voor ons land. Zij vormt met 

 A . vulgatissimus de verzamelsoort : A. crispus Thell. en verschilt 

 van deze voornamelijk door de veel kleinere (6 — 15 m.M. lange) 

 bladen, die sterk gekroesd-gegolfde randen hebben. De schut- 

 blaadjes zijn ongeveer half zoo lang als het bloemdek, dat bij de 

 vrouwelijke bloemen uit vijf omgekeerd ei- tot spatelvormige blaad- 

 jes bestaat, die vliezig doorschijnend zijn beheJve de groene midden- 

 nerf, die als een stekelpuntje uitsteekt. Wel zijn zij aan den voet 

 lang steelachtig versmald, maar niet eigenlijk genageld, d. w. z. 

 het geheele blaadje ligt in éen plat vlak, terwijl bij A . vulgatissimus 

 de bloembladschijf naar buiten gebogen is en dus met het vlak van 

 den nagel een hoek maakt. De ongeveer V^/a m.M. lange vrucht 

 steekt iets buiten het bloemdek uit. 



De soort is evenals zijn naaste verwant uit Argentinië afkomstig. 



Hetzelfde terrein was enkele dagen voor mij door Wachter 

 bezocht. Hij had er dezelfde soorten verzameld en heeh A . crispus 

 ook op onze Kerstvergadering gedemonstreerd. 



7. Sisymbrium altissimum L. Op hetzelfde terrein groeide 

 zeer veel 5. altissimum, waarvan verschillende exemplaren prach- 

 tige vergroening der bloem vertoonden. Alle bloemdeelen, kelk- 

 en kroonbladen, meeldraden en stamper waren in 1 — 2 c.M. lange, 

 groene, bladachtige organen veranderd. Het komt mij voor een 

 door schimmels of iets dergelijks veroorzaakt ziekte-verschijnsel te 

 zijn. De geheele aangetaste plant heeft een eigenaardige broze sterk 

 afwijkende consistentie gekregen. 



Sisymhritim altissimum f. t/cra«z.?CMm(Blonskisub S. Sinapis- 

 tro) Thell. = 5. Sinapistnim f. trichocarpiimBusch is een in de 

 Ukraine en de Kaukasus voorkomende vorm, die van de type ver- 

 schilt doordat de vruchten (vooral de jonge) met verspreide lood- 

 recht afstaande haren bezet zijn. Thell. schrijft in Hegi : 111. 

 Fl. V. Mitt. Eu. IV. p. 179 aangaande de verspreiding: „ob auch 



