99 



was, in tegenstelling met de zeer eenvormige exemplaren van 

 vroeger te Wormerveer. 



Zoowel te Deventer en Rotterdam als te Weert kwam de soort 

 voor te samen met Oe. laciniaia Hill, die er in den vorm integri- 

 jolia^) soms veel op gaat gelijken. De onderscheiding der beide 

 soorten leverde evenwel geen bezwaar op. Niet alleen dat het 

 kenmerk van de zaadhuid-opper- 

 vlakte (bij Oe. laciniata met diepe 

 onregelmatig netvormig geplaatste 

 putten, bij Oe. argentinae met 

 zwakke overlangsche strepen en 

 daartusschen hoogstens rijen van 

 zeer ondiepe putjes) steeds duide- 

 lijk te constateeren is, ma?r ook 

 de beharing, hoe variabel ook bij beide soorten, levert een goed 

 doorgaand kenmerk. Bij Oe. argentinae n. I. hebben alle haren, ook 

 de langere, dezelfde fijne, teere structuur, en zijn over hun geheele 

 lengte ongeveer even dun; terwijl bij Oe. laciniata tusschen de 



Flg 



Zaden van Oe. argentinae {a) 

 en Oe. laciniata (Z), 



1/ 



i. 



t= 



h- 



A 



OC. 



^ 



<£.. 



# 



Fig. 2. Beharing van Oe. laciniata (1) en van de verschillende vormen 

 van Oe. argentinae. De letters j8. en y. moeten verwisseld worden. 



^) Oe. laciniata f. integrifolia Jansen et Kloos verschilt van de type door 

 dat de bladen alle ongedeeld zijn, gaafrandig of verwijderd ondiep getand. 

 De eerste bladen van Oe. laciniata Hill hebben steeds dezen vorm. Het is 

 dus een vorm waar ook de oudere bladen den jeugdvorm behouden hebben. 



'1* 



