no 



Thellung terug kreeg met de opmerking: „Wohl richtig, doch 

 kenne ich keinen sicheren Unterschied gegen A. ar temisiae folia, 

 zumal beim Fehlen reifer Scheinfrüchte." Toen ik daarna op de 

 bovengenoemde verschilpunten wees, den nadruk leggende op het 

 verschil 2|- of O; toen antwoordde hij : „Der von den amerikanischen 

 Floristen angegebene Unterschied: A.artemis. A. psil. 2|_ — ist 

 nicht zuverlassig und durchgreifend. D. C. selbst seigt nichts über 

 die Dauer der A . psil. Die Herbarpf lanzen haben oft keine Wurzel 

 (was für 2\. sprechen würde), wo aber Wurzel vorhanden, ist sie 

 0(1), was auch Prof. Maire auf Grund des Materials des Pariser 

 Museums bestatigt. (Er fand A. psil. eingebürgert in Algerien, 

 aber sicher © !)." 



Daarop heb ik mij met Prof. Dr. R. Maire in Algiers in verbin- 

 ding gesteld, die mij met groote bereidwilligheid o. m. het volgende 

 antwoordde: „Je vous envoie deux fragments de la plante d'Algérie, 

 quï est nettement © comme tous les specimens américains compleis 

 que j'ai pu voir dans l'Herb. Mus. Paris. Ma plante est entièrement 

 conforme a ces specimens. EUe a des feuilles bien moins dividées 

 que celles de VA- artemisifolia et des fruits différents." 



Inderdaad lijkt de Algiersche plant als twee druppels water 

 op de Weertsche. Geen twijfel echter of de laatste is 2|-. Ik 

 heb een stuk wortelstok in mijn tuin overgebracht, dat zonder 

 aarzeling overwinterde, al vroeg weer uitliep en bloeide en nu 

 vruchten heeft geheel overeenkomend met die van de Algiersche 

 plant. Ik heb ook het materiaal in 's Rijks Herbarium te Leiden na- 

 gegaan en vond daar, in tegenstelling met de ervaringen van Prof, 

 Maire in Parijs, wel degelijk Am erikaansche exemplaren met wortel- 

 stok, duidelijk ^. (de meeste echter zonder wortel, of althans te 

 onvolledig om met zekerheid te oordeelen). 



Intusschen blijkt, dat we minstens zullen moeten onderscheiden 

 Ambrosia psilostachya D. C. forma annua Maire en Ambrosia 

 psilostachya D. C. forma perennis Tot dezen laatsten vorm behoort 

 dan de plant van Weert. 



26. Silpfiium perfoliatum L. is in Aug. 1920 door Dr. Romeyn 

 bij St. Odiliënberg (bij Roermond) gevonden, en aan de Wever 



