131 



Gevonden door Mej. de Haas en Dr. C. v. Overeem, te Baarn, 

 Sept. 191 7. Ook gevonden door Mevr. de Visser — Roelofs in den 

 tuin van „Villa Denheim" te Bloemendaal, 17 Apr. 1920. 



H. spoliatum Fr. Epicr. 182, Hym. Eur. p. 243; Sacc. Syll. V, 

 803; Wint. Kr. Fl. I, 684; Rieken, „die Blatterpilze", nr. 387. 



Ofschoon het enkele ex. dat de Heer J. G. Betrem mij bracht al 

 verre van frisch meer was, kon ik zijn determinatie van de Hehelomd 

 tot deze soort niet anders dan bevestigen, waar twee zeer duidelijke 

 kenmerken nog goed te zien waren en wel ten eerste de lange spoel- 

 vormige wortelvormige steel en dan microscopisch de spoelvormige, 

 wrattige, rood gekleurde sporen. 



Zi] werd gevonden op het buiten ,,Marlot" te 's-Gravenhage, 

 10 October 1921. Jammer genoeg was het ex. voor afbeelding niet 

 meer geschikt. 



H. truncatum Fr. = Tncholoma tnmcatum Schaeff. t. 251, 

 {Agar); Fr. Hym. Eur. p. 242; Sacc. Syll. V, 801 ; Wint. Kr. Fl. I, 

 684; Cooke, nr. 417; Boudier Icones, Taf. 26{Tnch.) Bigeard 

 I, p. 86. 



Den 3^" November gaf de Heer G.D.Swanenburg de Veye mij 

 twee ex. van een zwammensoort, door Mej. A. de Vries in de 

 Soesterduinen gevonden. Ze deden mij eenigszins aan Tricholoma 

 Russuia Schf f. denken, doch zij vertoonden iets, wat'ik bij nog geen 

 enkele zwam ooit gezien had! De bochtig-, op sommige plaatsen 

 recht-afloopende lamellen waren niet alleen vrij sterk gekroesd, 

 maar waren van een prachtige wijnroode kleur. Ook de bovenkant 

 van den hoed was van deze zelfde kleur, terwijl ook de wit-glanzende 

 steel hier en daar rood gekleurd was. Ofschoon het Tncholoma^ 

 type sterk vertegenwoordigd was, gaven de sporen aan, dat er van 

 dit geslacht geen sprake kon zijn, waar de sporen noch in vorm en 

 in grootte noch in kleur hier toe konden behooren. Zij hooren thuis 

 bij de Heheloma s en wel m. i. bij de fastibüe-groep met gladde, 

 bijna kleurlooze sporen. Zij zijn heel groot, gemiddeld 14, a lengte, 

 doch ook \6u X 7 — 8 /^ breed en met hetzelfde wijnrood, doch zeer 

 licht gekleurd. Al deze dingen leidden mij tot deze determinatie,^ 

 vooral naar de beschrijvingen van Rieken en Bigeard. Dr. Meu- 



9* 



