137 



genoemde werken zeer beslist thuis te brengen. De zeer schubbige 

 hoed, trouwens de geheele habitus, deed meer aan een Lepiota 

 dan aan een Psalliota denken. De schubben waren scherp, wat nog 

 duidelijk aan het anders verre van frissche ex. meer te zien was. 

 Vooral kenmerkend waren de zuiver ronde sporen, typeerend 

 voor deze variëteit. Voor afbeelding was het ex. helaas niet meer 

 geschikt. 



Ps. perrara (Schulz.) Bresadola Fungi Trid. I, p. 82, Tab. 89; 

 Schulzer, Verhandl. der k.k. Zool. bot. Ges. 1879 s. 493. Psalliota 

 Bresadolae Schulz, in Hedw. 1885 Heft IV nr. 24. Agar, syl- 

 vaticus Cooke tab. 530? Rieken, „die Blatterpilze", nr. 713, 



Taf. 62, f. 5. 



In Augustus 1919 gevonden door den heer v. d. Laan te Bever- 

 wijk. In den herfst van 1920 kwam zij op verschillende plaatsen voor 

 (C. Cool). 



Stropharia. 



Stropharia albo-niiens Fr. Monogragr. 1, p. 415, Hym. Eur. 

 p. 286; Sacc. Syll. V, 1016; Rieken, „die Blatterpilze", 

 nr. 725. 



Deze soort werd mij in twee ex. toegezonden door G. D.Swanen- 

 burg de Veye te Haarlem, door hem aldaar in 't gras geplukt van 

 een wegrand, in October 1921. 



Deze door mij nog nooit geziene soort was aan hoed en steel iets 

 kleverig, en beide van een licht gele kleur, terwijl de steel bovenaan 

 opvallend wit berijpt was. De lamellen waren violet gekleurd, 

 terwijl toch de sporen, die 6x4^ groot waren absoluut geen violet 

 bezaten, doch bruin gekleurd waren. Verder komt zij geheel met 

 de beschrijving van Rieken overeen. 



Hypholoma. 



H. cascum Fr. Epicr. p. 224, Hym. Eur. p. 294; Sacc. Syll. V, 

 1036; Wint. Kr. Fl. I, 649. 



Deze soort is waarschijnlijk altijd over 't hoofd gezien of verward 

 met H. Candolleanum Fr. 



Zij werd met zekerheid in ons land op meerdere plaatsen ge- 



