147 



soort: de duidelijke verbreeding van het binnenste naaldvormige 

 kelkkafje der zijaartjes (fig. 1). Nu vindt men, ofschoon Grise- 

 bach het vergeten heeft te zeggen, datzelfde kenmerk terug bij 

 H.compressum en Doel (Flor. bras. II, 3, p. 23) vermeldt het dan 

 ook uitdrukkelijk (fig. 2). De vergelijking der Argentijnsche met de 

 oorspronkelijke Chileensche exemplaren deed H au man dan ook be- 

 sluiten beide niet meer als ,, soorten" te onderscheiden, maar ze 

 te vereenigen onder den oudsten naam H. chilense. Thellung 

 (vgl. den sleutel in Flor. aant. VIII) behoudt de beide soorten en 

 onderscheidt ze op kleine verschillen in de lengte der naalden. 

 Hauman reproduceert nu foto's van seriën aartjes, waaruit een 

 geleidelijke verbinding der beide uiterste vormen blijkt. Ove- 

 rigens is nog verwarring mogelijk met iï.s^ca^mwm Schreb. (fig. 4), 

 een soort met een enorm verspreidingsgebied en daaraan evenredige 

 variabiliteit. Hauman plaatst deze soort in het midden van zijn 

 verwantschapstabel en meent te kunnen aantoonen, dat door kleine 

 veranderingen alle andere Argentijnsche soorten daaruit ontstaan 

 zijn (zie volgende bladz.). 



Bij H. chilense Brogn. (sensu ampl.) behoort nu de volgende 

 beschrijving: Overblijvende plant met talrijke tamelijk stijve, 

 20 a 80 C.M. hooge halmen. Bladen smeJ, soms saamgerold, 

 gewoonlijk keal. Aar vrij lang en smal, iets saamgedrukt, meest 

 cylindervormig met drietallen aartjes van 8 — 25 m.M. lengte. 

 Kelkkafjes van het middelste aartje naaldvormig en van zeer varia- 

 bele lengte. Kroonkafje van bijna naaldloos tot lang genaaid. Zij- 

 aartjes steriel met kafjes van zeer variabele lengte, het binnenste 

 lancetvormig verbreed, het buitenste naaldvormig. Buitenste bloe- 

 men (rudiment) naaldloos. 



Aan deze beschrijving beantwoorden de door Kloos en ons bij 

 Wormerveer gevonden exemplaren (Herb. J. en W. 7922 — 23) 

 geheel, zoodat ze ongetwijfeld tot H. chilense behooren. Moeilijker 

 wordt het ze bi] een der variëteiten onder te brengen, waarin 

 Hauman de soort verdeelt. 



Als var. pseudosecalinum Haum. wordt een vorm beschreven 

 met de volgende kenmerken: 



10* 



