153 



geen Hauman door fotografische reproductie van seriën aartjes 

 aantoont. Daardoor geleid, neemt Hauman de beide „soorten" in 

 den vormenkring van H. pusilhtm op en geeft dan het volgende 

 overzicht van deze variaties: 



subspec. quadrangular e. 



var, genuimim met f. rohustum en f. gracile. 

 var. dentatum. 



subspec. euclasfon. 



var. suhfasiigiatum met f. typicum en f. flexuosum. 

 var. intermedium. 



Dan blijven echter nog vele vormen over, welke al deze varië- 

 teiten verbinden, zoodat Hauman tot de conclusie komt, dat het 

 beter is, ze niet te onderscheiden en alleen de 2 hoofdgroepen te 

 benoemen. 



Ons exemplaar behoort dan tot 



H. pusillum typicum. 



middelste aartje: kelkkafjes lancetvormig naar de basis ver- 

 smald, maar kraakbeenig en niet vliezig, soms getand aan den top 

 en in een naald eindigend, die evenlang is als het verbreede gedeelte; 

 bloem ovaal, met de naald 12 — 16 m M. lang. 



zijaartjes: uitstaand, binnenste kafje ovaal-lancetvormig, de 

 geheele bloem bedekkend, nog breeder dan die der centrale kafjes, 

 kraakbeenig, niet vliezig; naald even lang als bij die der centrale 

 bloem; buitenste kafje naaldvormig; steriele bloem ongenaaid, 

 3 — 4 m.M., soms toegespitst. 



Zooals uit fig. 3 blijkt, komt ons exemplaar geheel met deze be- 

 schrijving overeen. De aar heeft door het uitstaan der zijbloemen een 

 bijna vierkante doorsnede. 



Dit is juist niet het geval bij de nog niet m ons land aangetroffen 

 var . eticlaston (Steud.) Hauman. Hier zijn de aren plat en ver- 

 toonen aan beide zijden een duidelijke groef. Verder is: 



middelste aartje, kelkkafjes in vorm met de type overeen- 

 komend maar vliezig gerand en breeder, eindigend in een naald, die 

 meest korter is dan de naald der bloem. Bloem meest smaller dan 

 in het type, met een naald die boven alle andere uitsteekt. 



