De Nederlandsche Polygonum-bastaarden 

 door B. H. Danser. 



(Ingekomen 5 December 1921) 



§ 1 . INLEIDING 



De eerste Nederlandsche florist, die zijn aandacht in het bij- 

 zonder aan de in ons land voorkomende Polygona schonk, was D e 

 Bruyn. Op de ,, tweede algemeene bijeenkomst der leden van de 

 Vereenigmg voor de Nederlandsche flora, gehouden te Zeijst 20 en 

 21 Augustus 1847" gaf hij een ,, Bijdrage tot de kennis der Noord- 

 Nexlerlandsche Polygona" (lit. 3) en, ofschoon hij zich slechts, zooals 

 hij zelf verklaart, gedurende de twee laatstverloopene zomers eenigs- 

 zins meer bepaald met het onderzoek der Polygona had bezig ge- 

 houden, vermeldt hij ook reeds drie bastaarden : Polygonum dubiO' 

 Persicaria (mite x Persicarid), Polygonum minore-Persicaria 

 {minus X Persicaria) en Polygonum laxum {nodosum x Hydro- 

 piper). Men zou hierdoor licht tot de veronderstelling kunnen 

 komen, dat bij ons het geslacht Polygonum rijk aan bastaarden was. 

 Wanneer wij evenwel nagaan, wat tot heden op dit gebied gevonden 

 is, dan valt de uitkomst ongetwijfeld tegen, vooral wanneer wij het 

 vergelijken met het groote aantal i^MW^A'-bastaarden, dat bi] ons 

 reeds ontdekt is. 



NaDe Bru yn hebben, voor zoover mij bekend is, slechts J ansen 

 en Wachter, De Wever en schrijver dezes zich meer m het bij- 

 zonder moeite gegeven Po/yg^o 7ï«w-bastaarden op te sporen en het 

 resultaat is slechts, dat er zeker niet meer dari 6 gevonden zijn. Deze 

 bastaarden behooren bovendien alle tot het ondergeslacht Persi- 

 caria. Na De Bruyn heeft geen florist iets over Polygonnm- 

 bastaarden gepubliceerd. De opgaven, die ik omtrent verdere 

 vondsten vond in den Prodromus Florae Batavae (lit. 4), berusten, 



