163 



geval begrijp ik niet, waarom Beek Polygonum hybridum, Poly-' 

 gonum oleraceum en Polygonum exannulatum naast elkander zet 

 als vormen van denzelfden bastaard, en waarom het geen synonymen 

 zijn. Deze methode past Beek toe, waar hij maar kan en bij de be- 

 handehng van verschillende Rume x-ha.?,\.a.a.rAen hoop ik de onjuist- 

 heid van zijn handelwijze aan te toonen. 



Wat Ascherson en Graebner omtrent dezen bastaard ver- 

 melden (lit. I), lijkt wel voor verreweg het grootste deel overgenomen 

 van Beek. 



§ 5. POLYGONUM WILMSII (MINUS X MITE) 



Het eenige, wat mij bekend is omtrent het voorkomen van dezen 

 bastaard in ons land, is een kleine, bijna onvertakte plant in het 

 herbarium van De Wever, door dezen florist gevonden bij Naen- 

 hof in Zuid-Limburg op 10 September 1921 . De plant staat werke- 

 lijk, voor zooveer het aan het kleine, maar goede herbarium- exem- 

 plaar te zien is, tusschen Polygonum minus en mite in en heeft 

 aan de goed ontwikkelde aren bijna geen enkele goed ontwikkelde 

 vrucht. De Wever schrijft erbij: ,,Doet mij aan mimis X mite 

 denken; één exemplaar; er groeit daar alleen minus , mite &n Hydro- 

 piper." De determinatie in loco van De Wever heeft voor mij de 

 hoogste waarde en daar de herbanumplant geen reden geeft tot 

 twijfel, kunnen wij dezen bastaard als in ons land gevonden be- 

 schouwen. 



Beek (lit. 5) benoemt hem als Polygonum Wilmsii; de eenigszins 

 afwijkende planten van Hy uit Frankrijk benoemt hij echter, mijns 

 inziens wel wat overbodig, als Polygonum Hyi. 



§ 6. POLYGONUM LAXUM(HYDROPIPER X NODOSUM)? 



Betreffende dezen bastaard vinden wij slechts een stellige mede" 

 deeling bij De Bruyn (lit. 3). Deze florist vond in 1846 bij 's-Graven- 

 hage planten, die hij meende te moeten beschouwen als bastaarden 

 van Polygonum nodosum en Hydropiper en te moeten identificeeren 

 met de Polygonum laxumvan Reichenbach. De Bruyn laat zich 

 evenwel voorzichtig over deze planten uit. 



11* 



