165 



onvruchtbaar, de aren zijn pluimvormig samengevoegd en debloemen 

 klein. Daardoor doet de bloeiwijze ook aan een steriele Polygonum 

 nodosum denken. Ook de fijngebouv^de, okselstandige takjes her- 

 inneren aan Polygonum nodosum. Opmerkelijk is, dat de plant geen 

 spoor van vilt vertoont, ook niet op de onderste bladeren. In ver- 

 band met de hieronder vermelde afwijkende plant, die ik in een Per- 

 Sïcan'o-zaaisel kreeg, acht ik het toch zeer wel mogelijk, dat de plant 

 een bastaard van Polygonum nodosum en Persicaria is. De Wever 

 vermeldt op het etiket : „Zoo'n prachtig licht- maar helderrozeroode 

 bloemen heb ik hier nooit bij een Polygonum gezien; het is hetzelfde 

 zachtrose als b.v. Melandryum rubrum," De weinige half ont- 

 wikkelde vruchten, die de plant draagt, gelijken op die van Poly^ 

 gonum nodosum, maar de kleinheid zoowel als de ingedeukte zijden 

 kunnen een gevolg zijn van de steriliteit. Alles tezamen genomen 

 houd ik deze plant voorloopig voor Polygonum lenticular e. 



De andere plant is door De Wever tegelijk met de vorige ver- 

 zameld. Zij wijkt slechts af van Polygonum Persicaria, doordat de 

 bloemen veel bladgroen bevatten, zoodat zij vuil-roodachtig zijn, 

 doordat de vruchten slechts voor een klein deel ontwikkeld zijn 

 en doordat de plant iets tomentosum-Sic\\ti%s in haeir uiterlijk heeft» 

 Er is echter geen enkel kenmerk, dat direct op een bastaardeering 

 met Polygonum nodosum of tomentosum wijst. Ik vond bijvoor- 

 beeld geen spoor van vilt op de bladeren en geen klieren op de 

 bloemdekken. Voorloopig houd ik daarom deze plant voor Poly-' 

 gonum Persicaria. 



In het jaar 1915 kreeg ik in een zaaisel van Polygonum Persicaria 

 een afwijkende plant, die ik echter eerst opmerkte, nadat ik het ge- 

 heele zaaisel had afgesneden om plaats te maken voor andere planten 

 en die daarom verzameld moest worden, vóórdat ze bloeide. Deze 

 plant week af van de andere zeven planten van het zaaisel door 

 grootere, breeder e, meer elliptische bladeren met een meer nodosum- 

 achtige vlek, door stengels met kleine roode stippeltjes en door een 

 nodosum-achtigen habitus (zie nummer 3391 van mijn herbarium). 

 Ware op de bladeren maar een spoor van vilt te vinden, dan hield 

 ik het wel voor zeker, dat deze plant ontstaan was door bestuiving 



