171 



tes in species hujus sectionis, quibus patria nostra tam idonea loca 

 natalia praebet, attendant. 



R. domesticus Hartm. Lacin. perig. fructif. inter, cordato-sub- 

 rotundis, nudis, integris; racemis aphyllis confertis; fol. radical, ob- 

 longis acutis, basi cordatis; petiolis semicylindricis supra planis, 

 tenue et aequaliter marginatis. Crescit quoque in Holsatia et Ham- 

 burgo. 



R. conspersus Hartm. Lac. perig. fructif. inter, late cordatis, sub- 

 denticulatis, graniferis, ramis paniculatis aphyllis; fol. radicalibus 

 oblongis, undulato-cnspis, obtusis, basi cordatis, obliqueve ovatis; 

 petiolis supra planis, superne a latere compressis canaliculato-con- 

 tractis. R. crispo et aquatico intermedius. 



R. Heleolapathum Drejer (Fl. Dan. t. 2288). Lac. perig. fructif. 

 inter, ovatis intergerrimis, nudis, basi truncatis, apice rotundato- 

 obtusissimis ; pedicellis aequalibus (haud geniculatis) ; fol. radic. 

 planis triangulo-oblongis, obtusis, basi cordatis, lobis obtusissimis 

 divaricatis ; petiolis basi planis, versus costas elevatas immarginatis. 

 Crescit in palud. Jutlandiae." 



Later schijnt op deze opmerking geen acht meer geslagen te zijn. 

 Rumex domesticus en conspersus zijn sindsdien in ons land ge- 

 vonden, maar Rumex Heleolapathum niet en in de Duitsche flora's 

 vind ik ook niets omtrent een zuidelijker verspreiding van deze soort 

 vermeld. Daarom acht ik het ook zeer onwaarschijnlijk, dat tusschen 

 onze Rumsx aquaticus, die al van den beginne af als de Rumex 

 Hippolapathum van Fries herkend is, exemplaren van de onder- 

 soort Heleolapathiim zouden voorkomen. 



Wij moeten ons niet laten misleiden door de variabiliteit van 

 Rumex aquaticus Hippolapathum, vooral niet door de stompe 

 wortelbladeren, die soms hierbij voorkomen. Een plant, die ik in 

 1908 aan de Nieuwe Maas bij Kralingsche Veer verzamelde (num- 

 mer 315 van mi]n herbarium) had zijdelingsche spruiten aan den 

 wortelhals met tamelijk stompe bladeren. Van een plant, die ik niet 

 ver vandaar in 1909 vond (nummer 316) en waaraan niet zulke 

 bladeren zaten, zaaide ik in 1 91 1 vruchten uit. Datzelfde jaar bloeiden 

 de daaruit verkregen planten nog niet, maar vormden wel groote 



