172 



bladeren (herbarium 319 en 320). Deze hadden niet den beke. 

 driehoekigen vorm, maar waren naar den top breed; de tof 

 bijna afgerond, slechts met een korte spitse punt. Ik schrijf dit n. 

 aan de omstandigheid, dat de planten tamelijk beschaduwd stonr" 

 In 191 2 plantte ik ineen zonnigen,vochtigen, vruchtbaren tuin 1 3 wc 

 tels uit, die weldra buitengewoon forsche planten ontwikkelden, 

 forscher dan ik ze ooit in het wild vond, waar de grond steeds 

 vochtiger en vruchtbaarder was (zie de nummers 609, 610, 61 i ^u 

 612 van mijn herbarium). De stengels werden tot 2 meter hoo^, 

 schijf der wortelbladeren tot meer dan 40 centimeter lang, de bladstc 

 tot meer dan 1 centimeter dik. De eerste kleinere wortelbladeren waren 

 nog stomp zooals het vorige jaar, de latere daarentegen niet. In 1912 

 zaaide ik nogeens vruchten van dezelfde plant en plantte de jonge 

 planten nu zeer vroeg in den tuin bij de planten die ik reeds r. ,. 

 Er vormden zich nu geen stompe bladeren. In 1913 heb ik van bciue 

 Zfiaisels eenige planten laten bloeien en ik kreeg weer de: 

 planten als eerst (zie de nummers 867 en 868 van mijn herbr 

 Dit jaar bemerkte ik aan de planten hier en daar bekerv 

 bladeren aan de korte takjes, die zich in de oksels der groote sL 

 bladeren ontwikkelen. Aan een plant die ik in 1912 verzamc 

 met rivierbagger opgehoogden grond tusschen Rotterdam e:V 

 monde, nam ik hetzelfde verschijnsel waar (nummer 596 Va.. 

 herbarium). 



Zulke forsche planten, als ik door kweeken van RtimeX aqttc^"''' ' 

 kreeg, heb ik in het wild nooit gevonden. Ik acht het daarom, xioge- 

 lijk, dat Rumex aquaticus beter tiert op drogeren grond en c 

 vindplaatsen van deze soort in ons land niet karakteristiek zijn ''oor 

 Rumex aquaticus in het algemeen. 



Door de Maas sc\n]ni Rumex aquaticus niet te worden aangevoerd- 

 De Wever zegt van deze soort (lit. 33): „Ontbreekt in Z. Limb, 

 en aangrenzend Belgisch gebied." Evenwel zou het niet onmogelijk 

 zijn, dat Rumex aquaticus nu en dan ook eens door de Maas werd 

 aangevoerd want bij Van Bastelaer (lit. 2) lezen we omtrent de 

 vindplaatsen van Rumex aquaticus en maximus „EUes sent éche- 

 lonnées dans la vallée de la Sambre entre Charleroy et Thuin. Les 



