181 



hetgeen ik daaraan toeschrijf, dat Rumex fennicus nog niet lang 

 bekend is, daardoor nog niet vaak in het wild verzameld is en tot 

 heden slechts van den eenen botanischen tuin in den anderen is 

 overgegaan. Geen wonder dan ook, dat onze Gorinchemsche planten 

 iets meer van deze gekweekte verschillen, ofschoon ze voor het 

 meerendeel niet minder typisch zijn. 



Slechts één van de Gorinchemsche planten wijkt zoozeer af, dat 

 zij een nadere bespreking verdient. Zij is gevonden door Henrard 

 in 1913. Zij heeft aan alle bloemdekken een duidelijken ronden 

 knobbel op de voorste vruchtklep. Daardoor doet ze eenigszins meer 

 aan Rumex crispus denken dan andere Rumex fennicus . De bladeren 

 zijn iets breeder dan bij de meest smalbladige Rumex fennicus, 

 zooals bijvoorbeeld al mijn gekweekte planten, maar ze zi]n toch 

 smaller dan die van nummer 2522 van mijn herbarium, welke plant 

 geen knobbels draagt. Verder is de plant volkomen vruchtbaar en 

 de habitus is geheel die van Rumex fennicits. Daarom is er geen 

 reden deze plant voor een bastaard van Rumex crispus en Rumex 

 fennicus te houden. Ik zie er niets anders in dan een variëteit van 

 Rumex fennicus met één knobbel op de bloemen. De variabiliteit 

 van deze soort is dus nog grooter dan Murbeck opgeeft (lit. 25). 

 We kunnen daarom van Rumex fennicus de volgende variëteiten 

 onderscheiden : 



nudivalvis; valvae omnes florum omnium granule car ent, vel 

 minima pars perianthorum fructiferorum granulo minimo in valva 

 antenore ornata est. 



unigranis ; valva anterior florum. om.nium granulo globoso ornata 

 est, valvae laterales nudae sunt. 



In 1920 heb ik van bovengenoemde plant van Henrard 50 

 vruchten gezaaid. Waarschijnlijk doordat deze vruchten reeds 7 jaar 

 oud waren, kiemde er slechts één enkele van. Deze heeft het aanzijn 

 gegeven aan een flinke plant, die m 1921 volop gebloeid en vrucht 

 gedragen heeft. Deze plant was buitengewoon mooi ontwikkeld, 

 vormde meerdere stengels en vertoonde dezelfde eigenaardigheden, 

 die ik hier boven van de stamplant beschreef. (Zie de nummers 

 3944 en 3945 van mijn herbanumi.) 



