189 



aantal niet nauwkeurig aan). Ze vormden alle gelijke rozetten en 

 tot den bloei was er geen ander verschil te zien met normale Rumex 

 crisptis dan de bijzondere grootte en forschheid van alle deelen.Toen 

 het vruchtzetten begon, waren de stengels meer dan 2 meter hoog. 

 Daarna begonnen de typische eigenschappen van de bloeiwijze en 

 van het vruchtdragend bloemdek steeds meer te voorschijn te 

 komen, nog opvallender dan bij de stamplant. De pluimen waren 

 zeer groot en los, de bloemen langgesteeld, de vruchtkleppen ge- 

 middeld 6 millimeter lang en veel meer driehoekig, de knobbels 

 langwerpiger. Ik teekende destijds aan, dat de kransjes geen vrouwe- 

 lijke bloemen bevatten, slechts tweeslachtige. Uit de vruchtdragende 

 takken schijnt het mij eerder toe, dat er een zeer klein gedeelte 

 vrouwelijke bloemen bij geweest moet zijn, gezien de kleinere, 

 rondere, korter gesteelde bloemdekken, die zich hier en daar tusschen 

 de andere bevinden. Zie de nummers 631, 632, 633, 634, 635 en 636 

 van mijn herbarium. 



ïn 1913 liet ik 4 planten zich nogmaals ontwikkelen. Ze stonden 

 nu gedrongen en hadden veel te lijden van bladluis, regen en wind. 

 Ze waren niettemin weer bijna even typisch m habitus en bloemdek. 



In 1914 heb ik van dezelfde stamplant opnieuw vruchten gezaaid. 

 In 1915 hebben de nakomelingen gebloeid en vrucht gedragen. De 

 planten waren weer geheel als vroeger, weken nu echter met m 

 hoogte af van de omstaande zaaisels van Ritme x crispus, die nu ook 

 alle door den zeer vruchtbaren grond bijzonder hoog waren. Omdat 

 de trossen ernstig door bladwesplarven waren aangevreten, heb ik 

 slechts wortelbladeren verzameld voor mijn herbarium. (Zie num.- 

 mer 3209.) 



In 1909 verzamelde de Heer H. N. Kooiman een Rumex 

 crispus op een spoorwegterrein bij Rotterdam, die zóó sprekend 

 op de bovengenoem.de van de Maashaven gelijkt, dat ik geen ver- 

 schillen zou kunnen noemen (nummer 740 van mijn herbarium). 



X. In 1911 verzamelde ik aan de Nieuwe Maas bij Kralingsche 

 Veer een Rumex crispus, die me opviel door de bijzonder zacht- 

 rose kleur van de vruchttrossen en die bij nader bezien ook afweek 

 door de bleeker groene kleur, de iets breedere stengelbladeren en 



