197 



In dit licht bezien is de plant van Abeleven, die Jansen en 

 Wachter noemen in jaargang 1913 van dit tijdschrift (lit. 20), niets 

 bijzonders en ternauwernood ook de variëteit mediterr a neus Gaud.» 

 die we vinden bij Beek (lit. 27) en bij Ascherson en Graebner 

 en de variëteiten bugensis en latijolius van Zapalowicz, die we 

 vinden bij Ascherson en Graebner (lit. 1). 



Van Rumex Hydrolapathum vond ik donkerrood aangeloopen 

 planten bij Rotterdam aan den Kralingschen Plas en bij Sleeuwijk 

 aan de Merwede (de nummers 284 en 2503 van mijn herbarium). 

 Ofschoon ik deze kleurvanëteiten van niet veel belang acht, wil ik 

 mi] toch hoeden ze zonder voldoenden grond standplaatsvormen 

 te noemen, want beide planten vond ik temidden van niet-donker- 

 roode planten, die overigens dezelfde belichting en ontwikkeling 

 hadden. Wat Ascherson en Graebner een ,,lusus" of ,,Spielart" 

 noemen, vermag ik niet in te zien. 



§ 8. RUMEX SANGUINEUS 



Bij deze soort ligt een verwarring van zaadvaste kleurvariëteiten 

 en verschillend gekleurde standplaatsvormen zóó voor de hand, 

 dat ik eerst wil mededeelen wat mijn bevindingen in dezen zijn. 



Van Rumex sanguineus komt een variëteit voor, waarvan de 

 bladeren donkerpaarse nerven en stelen hebben (niet roode of 

 bloedroode:). In het voorjaar van 1913 kreeg ik onder den naam 

 van Rumex Acetosa uit den Leidschen Hortus Botanicus zaad van 

 deze variëteit, die ik toen nog niet kende. Ik herkende de vruchten 

 als die van Rumex sanguineus, ma-\r tot mijn verwondering waren 

 de zaadlobben en de eerste blaadjes der jonge planten geheel donker- 

 paars. De latere bladeren kregen groene vlekken en toen zich 

 grootere bladeren ontwikkelden, was het paars tot de nerven en 

 bladstelen beperkt. In den volgenden winter stierven de meeste 

 planten en in 1914 kon ik er nog slechts twee uitplanten. Deze her- 

 haalden m het voorjaar hetzelfde verschijnsel : de eerste bladeren 

 waren geheel donkerpaars, later vormden zich bladeren met groene 

 vlekken, bij de grootstebladeren waren nog slechts de nerven en stelen 

 paars. In Juni vormden de planten stengels. Ook de stengelbladeren 



