234 



onbedreven onderzoeker bereiden, verlangt bewijzen, dat Van 

 Bastelaer niet andere bastaarden met de door hem bedoelde ver- 

 ward heeft, zooals RumexWeheri en Rumex Schreheri, die vaak zeer 

 sterk op Rumex maximus gelijken en door hun veelvormigheid en 

 hun gelijkenis met Rumex Hydrolapathum een deel van de door 

 Van Bastelaer bedoelde vormenserie \.\issc\\&[\ Rumex maximus 

 en Rumex Hydrolapathum kunnen nabootsen. Dit vooral, waar bij 

 ons van werkelijke overgangen tusschen deze twee Rumices niets 

 bekend is. Het eenige afdoende bewijs zou geleverd kunnen worden 

 door een overvloedig herbariummateriaal. 



Van Bastelaer trekt uit het feit, dat hij wel overgangen vond 

 tusschen Rumex maximus en Rumex Hydrolapathum, maar niet 

 tusschen Rumex maximus en Rumex aquaticus, de conclusie, dat 

 Rumex maximus geen bastaard zou zijn. Het behoeft wel geen 

 betoog, dat dit geenszins een logische redeneering is. Ook tracht 

 Van Bastelaer de onvruchtbaarheid van Rumex maximus te 

 ontkennen, waar hij zegt: „Il a été donné comme caractère spéci- 

 fique que la panicule du R. maximus est peu fournie et comme 

 atrophiée; m.ais cela est loin d'etre toujours vrai, ainsi que Ie 

 remarquait déja M. Grenier. J'ai vu beaucoup de R. maximus 

 et autant de R. Hydrolapathum rachitiques par suite de maladies 

 OU d'attaques d'insectes, dont la panicule était appauvrie, mais 

 quand Ie premier se porte bien, je n'ai pas trouvé moins de vigueur 

 dans son inflorescence que dans celle du second ou de leur hybride. 

 Les faux verticilles de fleurs sont également abondants et fournis 

 dans les trois plantes. Maïs après l'anthèse, au temps de la ma- 

 turité, il arrive que les fruits du R. maximus étant plus caducs 

 que ceux du R. Hydrolapathum et en outre la plante étant plus 

 avancée, sa panicule se denude plus tot et de la une difference. 

 Voila probablement ce qui a induit plusieurs phytographes en 

 erreur." 



Wie Rumex maximus goed kent, voelt wel, dat Van Bastelaer, 

 zij het dan ook ter goeder trouw, om de eigenlijke kwestie heen 

 praat en dat Rumex maximus wel meestal volle pluimen ont- 

 wikkelt, maar dat bij nadere beschouwing de meeste vruchten loos 



