238 



één plant afkomstig. In 1919 trof ik zeer vele, dicht opeen staande, 

 kleine bladrozetten aan, die den indruk maakten van ontstaan te 

 zijn door vertakking van één wortelhals. Er waren slechts 2 stengel- 

 tjes van ongeveer 30 centimeter hoogte, die slechts enkele beter ont- 

 wikkelde bloemdekken droegen en donkerrood waren aangeloopen. 

 Daarom achtte ik het mogelijk, dat het een bastaard met Rumex 

 sanguineus was, en ik nam daarom eenige wortelstukken mee naar 

 mijn tuin. In 1920 bleven er 2 van in leven en ontwikkelden zich 

 tot forsche bladrozetten, die evenwel geen stengel vormden. In 

 1920 heb ik er één van laten staan en deze heeft zich tot een veel- 

 stengehge, ongeveer 2 meter hooge plant ontwikkeld, die m alle 

 opzichten overeenkwam met andere planten van Rumex platy- 

 phyllus (zie de nummers 3949 en 3950 van mijn herbarium). 



Rumex platyphyllus is moeilijk te herkennen. Dit komt, doordat 

 het uiterlijk van Rumex aquaticus in dezen bastaard geheel over- 

 heerschend is, evenals 'm Rumex consper sus (zie § 1). De bladvorm 

 van Rumex platy phyllus verschilt niet merkbaar van dien van 

 Rumex aquaticus. De verschillen met deze soort treden eerst 

 duidelijk op na den eersten bloei; dan begint de voor bastaarden 

 zoo kenmerkende trage en onregelmatige ontwikkeling der bloem- 

 dekken. De toppen der trossen bloeien reeds, als de onderste 

 kransjes ook nog ten deele in bloei staan. Uit ieder kransje ont- 

 wikkelen zich ten hoogste enkele bloemdekken volledig. De volledig 

 ontwikkelde vruchtkleppen zijn aan den top iets uitgetrokken, aan 

 den voet verbreed, vaak onduidelijk, zeer zelden duidelijk getand. 

 Ze zijn zoo vliezig als hi]Rumex aquaticus, maar vertoonen ten slotte 

 minstens één knobbel, soms ook 3. Dikwijls wordt de pluim ten 

 laatste donkerrood, hetgeen, tezamen met de afwijkende bloemdek- 

 vorm, wijst op kruising met Rumex ohtusifolius, daar deze laatste 

 soort ook dikwijls donkerroode pluimen draagt. Rumex aquaticus 

 heb ik nog nooit met donkerroode pluimen gezien. Bij mijn ge- 

 kweekte planten van deze soort waren de trossen vóór de rijpheid 

 lichtgroen, bij rijpheid rose aangeloopen, na rijpheid donker kas- 

 tanjebruin. Deze kleurverhoudingen kunnen elders natuurlijk 

 anders zijn. Zie ook blz. 241, Plaat I, figuur 7, 8 en 9. 



