46 



volgens spreker — berusten op een vasten regel. Deze 

 regel' moet zijn — en daarin ben ik een aanhanger van de 

 meening van Prof. Winkler, en een tegenstander van 

 die, welke de Japanner Sakamura er op nahoudt — dat, 

 hoe hooger het aantal chromosomen zich verheft boven 

 het normale, diploide aantal, des te krachtiger een soort 

 van regulatieven toestand tot uiting komt, die het aantal 

 chromosomen weer terug wil voeren naar diploidie. Voor 

 de eene plantensoort zal deze neiging eerder optreden dan 

 voor de andere. Voor de hyacinth treedt ze reeds op, 

 als het triploide aantal chromosomen bereikt is. 



Zeker is, dat deze verandering der chromosomengarnituur 

 gepaard gaat met wijziging van vormen, afmetingen en 

 physiologische eigenschappen, al is ze in bepaalde gevallen 

 gering. Dit brengt mij — aldus de spreker — tot de conclusie, 

 dat ook daarbm de studie van het probleem der knop- 

 variatie van zeer groot belang is. 



Tevens mist dit onderzoek geenszins zijn beteekenis voor 

 de practische cultuur. Het geeft nieuw voedsel aan mija 

 meening, dat de oprichting van een cultuurmonument — 

 waarvoor spreker reeds eenige jaren ijvert — urgent is. 



Het overlijden van den kweeker, den Heer Jan Bos 

 te Overveen, die alle moeilijke tijden door vele oude, 

 kostbare, diploide hyacinthenvariëteiten bewaard heeft, zal 

 wellicht een prikkel zijn, thans intensiever aan de stichting 

 van dit „museum van oude kultuurplanten" te werken daa 

 tot heden geschied is, daar de bollen van dezen kweeker 

 er thans de kern van kunnen vormen. 



Tevens — zoo besluit spreker — stemt het hoopvol, dat 

 de heer Ernst H. Krelage zich met die kwestie bemoeien 

 gaat. Wat dit beteekent, behoeft voor den ingewijde niet 

 nader duidelijk gemaakt te worden. 



Niets meer aan de orde zijnde, sloot de voorzitter de 

 vergadering. 



