50 



proces zulk een intensiteit verkregen hebben, dat door de 

 spruit schadelijke producten worden opgezogen, zoodat de 

 plant gaat kwijnen, of zelfs kan afsterven. Hoe beter de 

 bodemomstandigheden en hoe kiemkrachtiger de bibit- 

 knoppen, hoe eerder de spruit zich door de vorming van 

 eigen wortels een meer onafhankelijk bestaan van de bibit 

 verzekert. 



Dikwijls komt het voor, dat door verandering van 

 bodemgesteldheid — gebrek aan water bij droogte, stag- 

 neerend water bij onvoldoende drainage — het aanvan- 

 kelijk goed ontwikkelde wortelstelsel slecht gaat function- 

 neeren. Dan is de plant genoodzaakt wederom op de 

 bibit te leven. In deze tusschengevallen is dikwijls een 

 schadelijke invloed van de rottende bibit op de plant 

 waargenomen : de blanke stengelvoet begint van kleur te 

 veranderen, wordt rood, rose, geel of grijs, al of niet van 

 roode of bruinroode vaatbundels doortrokken. Bij voort- 

 during van de slechte wortelfunctie kan de stengelvoet in 

 rotting overgaan en een voortzetting vormen van het 

 bibitrot in den stengel. 



De mikrobiologische processen, die zich in de bibit 

 afspelen en schadelijk bleken voor kiemende bibitoogen 

 en jonge spruiten, zijn: 



1". de azijnzure gisting. 



Moeilijk of traag kiemende knoppen worden door het 

 gevormde azijnzuur (of gluconzuur) aangetast en door 

 sterkere concentraties gedood. Dit is de meest voorkomende 

 oorzaak, dat bibits niet opkomen. 



De azijnvorming verloopt onder aërobe omstandigheden 

 van bibit en bodem. Zij kan zoo hevig zijn, dat zelfs 

 ver uitgeloopen spruiten nog gaan kwijnen of gedood 

 worden. 



Uit bibits in azijnzure gisting is het azijnzuur, na afge- 

 destilleerd te zijn, met behulp van de Na-uranylacetaat- 

 reactie van H. Behrens gemakkelijk aan te toonen. 



