52 



bibit. Het spreekt van zelf, dat zij de spruit ook kunnen 

 bereiken langs beschadigde, rottende wortels, doch het 

 bibitrot is vooral dan karakteristiek, wanneer de bacteriëele 

 aantasting van de spruit samengaat met gemis aan eigen 

 wortels, want in dit geval alleen ondervindt de spruit geheel 

 en al de nadeelige gevolgen van het bibitrot of kan een 

 ziektekiem, die reeds in de bibit aanwezig was op de jonge 

 plant overgedragen worden. 



Het was steeds mogelijk, in jonge plantjes, gekweekt uit 

 serehzieke bibits, bij het verschijnen van de serehzieke, roode 

 vaatbundeltjes, B. herbicola var. vascularum aan te toonen, 

 hetgeen bij gezonde jonge plantjes, uit onberispelijke bibit 

 gekweekt, niet het geval was. 



Met behulp van opzuigproeven, waarbij een watersus- 

 pensie eener reinkultuur van B. herbicola var. vascularum 

 door bebladerde, bijna volwassen rietstengels in het volle 

 zonlicht werd opgezogen, kon men na ^/o tot 3 dagen een 

 typisch serehbeeld der roode vaatbundels zien verschijnen, 

 zoodat dus de roode kleurstof door inwerking der bacteriën 

 is ontstaan. Een nader onderzoek leerde, dat de gevormde 

 kleurstof nauw verwant is aan het purpurine (1, 2, 4- 

 trioxyanthrachinon). 



Ook andere bacteriën van het bibitrot zijn in staat 

 dergelijke serehsymptomen te geven, zelfs bacteriën, die 

 niet in het bibitrot voorkomen. Hieruit volgt dat de roode 

 vaatbundels geen scherp kenmerk zijn voor het sereh- 

 zieke riet. 



Op de vraag, of misschien B. herbicola var. vascularum 

 de oorzaak is van de serehziekte, moesten infectieproeven 

 beslissen. Het inbrengen van de mikrobe geschiedde door 

 middel van een opzuigproef; de stengel werd daarna tot 

 bibit versneden en samen met contröle-bibits uitgeplant. 



Het resultaat van twee groote seriën van infectieproeven 

 met B. herbicola var. vascularum gaf niet het klemmende 

 bewijs, dat deze mikrobe als oorzaak der serehziekte mag 



