53 



worden beschouwd. Wel werden fraaie zieke planten ver- 

 kregen, doch hiernaast een groot aantal doode bibits, 

 waarvan de oorzaak van het afsterven onzeker blijft. 



Nimmer werden echter door mij onder de ziek geworden 

 planten, gomzieke exemplaren aangetroffen, terwijl ook de 

 gomziekte-mikrobe van Mej. W i 1 b r i n k ^) in het serehzieke 

 riet niet voorkomt. 



Dat uit serehzieke bibits niet voortdurend serehzieke 

 planten behoeven voort te komen, werd door mij in een 

 drietal groote proeven bewezen. 



Uitgaande van een serehzieken aanplant werden na eenige 

 jaren van kweeken, waarbij telkens van den vorigen aan- 

 plant bibit werd genomen, geheel serehvrije planten ver- 

 kregen. De voorwaarde van slagen is echter, dat men 

 met krachtige rietvariëteiten te doen moet hebben, daar 

 de proef met zwakke rietsoorten niet gelukt. 



De gomziekte van het suikerriet werd onderzocht door 

 J. Groenewege") en Mej. G. Wilbrink ^) die elk een 

 verschillende mikrobe als verwekker dezer ziekte aangeven. 

 Door het instellen van een vergelijkend onderzoek, kon 

 ik de uitspraak van Mej. W^ilbrink geheel bevestigen. 

 Nauwkeurig volgens het voorschrift der beide genoemde 

 onderzoekers, werden de door hen beschreven verwekkers 

 der gomziekte door mij geïsoleerd. Het resultaat was, dat 

 ik twee, onderling geheel verschillende mikroben in handen 

 kreeg. Hiermede werden nu, door middel van prikwonden, 

 talrijke rietstengels geinfekteerd. Na eenige weken werden 

 de stengels, welke met de mikrobe van Mej. Wilbrink 

 besmet waren, op pernicieuse wijze gomziek, terwijl de 



1) Archief voor de Suikerindustrie in Ned.-Indië 1920 pg. 1399. 



") De gomziekte van het suikerriet veroorzaakt door Bacterium 

 vascularum Cobb. Mededeelingen van het Proefstation voor de ]ava- 

 Suikerindustrie. Dl. V, N". 3, 1915. In Archief voor de Suikerindustrie 

 in Ned. Indië, 1915. 



