54 



door Groenewege aangegeven mikrobe geen enkele 

 maal de gomziekte teweegbracht. 



Uit deze infectieproeven bleek mij overtuigend, dat de 

 ware verwekker der gomziekte van het suikerriet door 

 Mej. Wilbrink werd gevonden. 



Samenvattend kan men zeggen, dat het bibitrot het 

 uitgangspunt is bij de beschouwing van de bacteriëele 

 aantasting van de suikerrietplant. Het typische is gelegen 

 in de vegetatieve voortplantingswijze van het suikerriet, 

 w^aarbij gedurende het geheele leven van de plant de bibit 

 de wonde plek blijft, waardoor nadeelige invloeden van 

 den rottenden bibitinhoud, vooral bij een slechte bodem- 

 gesteldheid zich kunnen doen gelden op het groeiende riet. 

 Als algemee^e regel moet in het handhaven van optimale 

 bodemcondities, naast de keuze van geschikt plantmateriaal, 

 dé bestrijding en beperking gezocht worden van de scha- 

 delijke gevolgen van het bibitrot op den stengel. 



Vervolgens sprak Mej. M. B. Schwarz over: Eenige 

 oorzaken van het taksterven bij Iep en Treurwilg. 



Het aantal uitgebreide onderzoekingen op het gebied 

 van Taksterven is nog heel beperkt en hebben speciaal 

 betrekking op cultuurplanten. 



Bij de analyse van het uiterlijk zoo eenvormige ziektebeeld : 

 het verschijnsel van doode takken, blijken vele oorzaken 

 in aanmerking te kunnen komen, zooals: 



a. gebrekkig watertransport door schade aan: 

 1. de wortels, 2. den stam. 



b. bladschade. 



c. directe takbeschadiging in: 

 1. de schors, 2. het hout. 



Ik heb me beperkt tot die gevallen waar een aantasting 

 door schimmels plaats vond en uit bovenstaande indeeling 

 blijkt genoeg, hoe het verband tusschen schimmel en doode 

 takken niet altijd rechtstreeksch behoeft te zijn. 



Bij boomziekten, evenals bij alle overige plantenziekten. 



