57 



Infectieproeven met Gtaphium Ulmi in reincultuur geven 

 een vaatverkleuring volkomen gelijk aan die van natuurlijk 

 geïnfecteerde boomen. 



De treurwilg, S. alba var. vitellina pendula, is een type, 

 dat in ons land in ongunstige condities verkeert en daardoor 

 gevoelig blijft voor de inwerking van allerlei organismen, 

 ook van zulke, die langen tijd niet als parasiet bekend 

 waren. 



Het meest opvallende ziektebeeld wordt door Fusicladium 

 Saliciperdum veroorzaakt. Fusicladium vormt als typische 

 bladschimmel grillige, zeer donkerbruine vlekken op de 

 bladeren, maar kan van daar ook overgaan op de takjes, 

 waarop aanvankelijk ondiepe schorsbrandplekken ontstaan ; 

 deze schorsbrand geeft bij zeer jonge spruiten aanleiding 

 tot een snel verdrogen en ombuigen van den top (vlagbeeld). 

 Bij oudere takjes kunnen de schorsbrandplekken tot op 

 het hout doorgaan ; ze worden dan begrensd door dikke 

 callusranden en zijn in dit stadium moeilijk te herkennen 

 als oorspronkelijk ondiepe schorsbrandplekken. Boven de 

 aantasting sterft de tak meestal af. 



De Fusicladiumziekte kan een zeer hevige zijn, die in 

 droge zomers meer tot de bladeren beperkt blijft, terwijl 

 in natte jaren het overgaan op de takken algemeen is en 

 veel schade doet. Immers, door de wonden op de takken 

 vinden allerlei andere organismen gemakkelijk hun weg. 

 Ik wil van het groote aantal Secundaire Schimmels hier 

 slechts noemen Phoma intricans nov» spec* die schadelijk 

 is, maar beperkt in zijn groei blijft en Discella Carbonacea, 

 die een zeer snelle verspreiding in de takken heeft en 

 groote schade veroorzaken kan. 



Discella kan ook primair door kleine scheurtjes in de 

 schors van dikke takken binnendringen, waardoor zwarte 

 diffuse vlekken ontstaan, maar veel erger is de uitwerking 

 op een- of tweejarige takjes, die geheel tot afsterven 

 gebracht worden. 



