99 



Hierbij zij opgemerkt, dat in oudere geschriften met 

 Leontodon meestal Taraxacum werd bedoeld, terwijl in 

 het opstel van de Vries een paar maal B. elegans wordt 

 genoemd, die echter tot B. distinguendus moet gerekend 

 worden, zooals de Heer Ritsema mij mededeelde, die 

 voor de verdere determinaties instaat, terwijl de door 

 H ei n s i u s gevangen hommels door Dr. }. Th. Oudemans 

 werden nagezien, zoodat ik het voorkomen van B. pomo- 

 rum bij Wageningen als een niet later bevestigd feit moet 

 aannemen. 



De door vroegere waarnemers verzamelde feiten hebben 

 het mogelijk gemaakt de bloemen ten opzichte van het 

 insektenbezoek in eenige klassen te splitsen. Afgezien van 

 de windbloemen (W), is het bezoek van insekten natuurlijk 

 in "de eerste plaats afhankelijk van de voordeelen, die het 

 dier bij het bloemenbezoek geniet. Waar dit in vele ge- 

 vallen het genot van den honig is, somtijds het stuifmeel, 

 zijn de bloemen verdeeld in PoUenbloemen (P) en Honig- 

 bloemen. Bij de laatste is de honig meer of minder 

 bereikbaar ; de eerste afdeeling vormen de bloemen met 

 vrijliggenden honig (A) ; soms is de honig half verborgen 

 (A B), dat zijn de zoodanige, waarbij de bloemkroon alleen 

 bij zonneschijn wijd uitstaat, zoodat dan de nectariën vrij 

 komen te liggen ; eindelijk is de nectar volkomen verborgen 

 en alleen door een zeker vernuft te verkrijgen (B). Deze 

 bloemen zijn meestal regelmatig, bijv. Geranium, Cardamine, 

 Ribes, Rubus, Epilobium, Vaccinium, Calluna enz., soms 

 reeds eenigszins onregelmatig als bij Lycopus, Thymus, 

 Mentha, Origanum, Euphrasia, Scrophularia en Symphori- 

 carpus. Ten slotte de echte Bijenbloemen (H), de onregel- 

 matige of liever de symmetrische, waarbij de honig slechts 

 langs zeer omslachtigen weg te verkrijgen is en waartoe 

 in het algemeen de langtongige bijen (Apidae) slechts in 

 staat zijn. Naar de soorten van bezoekers onderscheidt 

 men dan nog bijen-, hommel- en wespenbloemen, waarbij 



