150 



later vonden Mr. Dr. Z. J. d e L a n g e n en ik een tweede 

 exemplaar in een weiland in den Alblasserwaard, eveneens 

 tusschen beide soorten. De planten lijken het meest op 

 O. mono, maar vallen toch tusschen de andere direct op 

 door den afwijkenden habitus van de bloem, die voornamelijk 

 veroorzaakt wordt, doordat de drie bovenste bloemdekbladen 

 niet den gesloten helm van O. morio vormen, maar in 

 stand veel meer tot O. latifolia naderen, de beide buitenste 

 staan meer naar buiten uit en zijn, vooral bij oudere 

 bloemen zelfs teruggebogen. Bovendien is de spoor spits 

 kegelvormig en naar beneden gebogen evenals bij O. latifolia. 

 Omtrent de knollen kan ik niets melden, daar ik beide 

 planten zonder wortel verzamelde in de hoop ze een 

 volgend jaar weer te vinden. Si pk es, die van oordeel 

 is, dat verreweg het meeste van wat wij gewoonlijk O. latifolia 

 noe-men, gerekend moet worden tot O. purpurella S t e p h. 

 meent in verband hiermede dan ook dat mijn beide planten 

 O. morio X purpurella' zijn. 



3. Chenopodium foetidum S c h r a d. = Ch. Schraderia- 

 num Schuit. = Botrydium Schraderi Spa ch. =■ Ambrina 

 foetida Mor. Deze soort is zeer nauw verwant met Ch. 

 botrijs L. en lijkt er zeer veel op. De bloemdekbladen, die 

 bij Ch. botrijs, ook tijdens den vruchttijd, geheel ongekield 

 zijn, hebben bij Ch. foetidum op den rug een meestal 

 gezaagde kiel, vooral in vrucht is dit goed waar te nemen. 



Bij Ch. Botrijs zijn de bovenste schutbladen gaafrandig, 

 bij Ch. foetidum evenwel zijn zelfs de allerbovenste, hoewel 

 zeer klein, toch vindeelig gelobd. M u r r, die zich uitvoerig 

 met deze soorten heeft beziggehouden, wijst als nooit-falend 

 kenmerk voor Ch. foetidum op de eigenaardige stomp 

 afgeknotte eindslippen van sommige, vooral van de hoogere 

 bladen. De plaBt is inheemsch in de tropische en sub- 

 tropische gewesten. In Duitschland hier en daar adventief 

 en in sommige botanische tuinen verwilderd. Zoo ook in 

 den botanischen tuin te Zurich 1915 leg. E. Baumann 



